Toxic Avenger Part III: The Last Temptation of Toxie (1989)

De film begint echt fantastisch met binnen 10/15 minuten knotsgekke actie en het ene maffe personage na het andere. Daarna komt het wel erg lange middenstuk. Melvin of Toxie weet nog wel voor redelijk vermaak te zorgen, maar al met al duurt het gewoon te lang totdat hij het weer opneemt tegen dat duivelse (in dit geval letterlijk;)) toxische bedrijf. Daarna is er nog voldoende actie om weer voor goed vermaak te zorgen. Als de film iets minder lang had geduurd was de score waarschijnlijk wat hoger uitgevallen.

Na zijn oersaaie voorganger is het een verademing om weer eens een redelijk onderhoudende Toxic Avenger te zien. Het werkt allemaal toe naar een grandioos slotstuk met idiote body morphing en redelijke special effects. Lijkt ook wel alsof ze hier een klein beetje meer de kunst van het filmmaken onder de knie hebben gekregen.

Iets minder vermoeiend dan het voorgaande deel, vooral omdat regisseursduo Michael Herz en Lloyd Kaufman het verhaal iets gefocuster houden op de satire, alhoewel nog altijd met bijzonder flauwe humor. Het acteerwerk is werkelijk zo ellendig slecht dat het niet te omschrijven is, aangezien deze castleden tegen het niveau aanzitten waar ze hun dialogen nauwelijks naar buiten kunnen krijgen. Enkel Phoebe Legere lijkt zich enigszins bewust van de volstrekte onzin waartussen ze is beland, de rest lijkt er niet eens moeite voor te doen. Gelukkig wordt er op vermakelijke wijze uitgehaald met praktische effecten en stunts. De volledige finale (die overigens 30 minuten duurt) kijkt best lekker weg en daardoor is de speelduur wat beter te behappen. Het blijft echter nog altijd brol van de bovenste plank, maar aanzienlijk zelfbewuster ingevuld.