Enchanted (2007)

Enchanted, enchanted This magical place that we've found No one here but us and the sound Of the stars and the night owls Your breath and the rolling clouds Enchanted, I am, by you Ik zat in de bus terug naar Groningen en twijfelde of ik de middag nog een film mee zou pakken. 'Moordwijven' en het mij onbekende 'Enchanted' waren m'n enige opties. Komt er vanuit m'n iPod opeens *dit* liedje naar voren (Enchanted van Patrick Wolf). Nu ja, als *dat* geen teken is... Dus zat ik volkomen onvoorbereid tussen de giechelende tienermeisjes en vaders met kinderen naar het scherm te staren. Na tien minuten even de twijfel; ga ik dit echt afkijken? Nu ja, ik ben er nu toch... En dan, vanaf het moment dat Giselle de echte wereld instapt komt de klik. Heerlijk feelgooderige Disney romantiek met een werkelijk verrukkelijke Adams die van het scherm spat, de singalong in het park is bijvoorbeeld fingerlicking goed. Ook Dempsey is uitstekend in dit lekker naieve sprookje. Minpuntjes slechts voor de inderdaad wat lange intro en de onnodige slotscene met de draak, die werkelijk totaal niet paste in de sfeer vond ik. In alles een verrassende, leuke middag. 3,5*. Now love has come to me And set apart thee From all of the maddening crowds The orchard is leaning her bows To hear our laughter And we roll in the arder Enchanted, I am, by you

“And so, they all lived happily ever after.” De vrolijkheid straalt van deze film af. De liefde staat centraal en komt in al zijn gradaties aan bod. De ongeremde, grenzeloze, onbevooroordeelde en wat naïeve kant van de liefde botst op een leuke manier met de cynische kant. Amy Adams vertegenwoordigt de vrolijke kant van de liefde en doet dat subliem. Ze straalt van het scherm, haar verbaasdheid om zoveel cynisme als het op liefde aankomt, levert de leukste scènes op. Dempsey vertegenwoordigd de cynische kant en vormt een leuk duo met Adams. Het sprookjesgedeelte en de muziek had van mij weggelaten mogen worden, maar ik begrijp wel waarom hiervoor is gekozen. Het einde is ook wat vreemd (de draak) maar oké, het is een film met zoveel vrolijkheid vergeven.

Leuk concept; sprookjesfiguren in de echte wereld. Het levert enkele erg leuke aspecten op. Adams en Marsden zijn perfect gecast als prinses en prins. Ik heb het gevoel dat de film met iets strakkere regie en montage, met vooral meer gevoel voor timing, de grappen beter over zouden komen. Het einde is absoluut over de top maar dat vergeef je makkelijk in deze film die sowieso een soort parodie op sprookjes is. Toch ben ik niet heel enthousiast; grote delen voelen te willekeurig en soms zelfs wat saai terwijl de film een vrij korte speelduur heeft. Leuk voor een keer maar zeker geen topper dit.