It (1927)

Is that the baby’s father? - Him? He couldn't even give birth to a suspicion! In de loop van de jaren heb ik met de nodige scepsis de lovende commentaren over deze film en Clara Bow als de “It-girl” gelezen. Hoe heb ik mij zó kunnen vergissen? Met haar energieke vertolking en haar aanstekelijke emoties spat Clara Bow werkelijk van het scherm, zo zeer dat je eigenlijk alleen maar oog hebt voor haar en nauwelijks voor het verhaal. Zij is daadwerkelijk dé ultieme flapper en daarmee de personificatie van de “Roaring Twenties”. Ik heb nu in een kort tijdsbestek twee van haar films gezien, naast It ook Wings (1927), en ik kan niet anders dan concluderen dat Clara Bow een echte topper is. Met haar stralende, zelfverzekerde en sympathieke persoonlijkheid maakt zij dit tot een van de meest aansprekende stomme films. Daarin is trouwens ook nog een klein bijrolletje weggelegd voor Gary Cooper als journalist.

Charmante romantische komedie met een opperbest acterende, en bijzonder knappe, Clara Bow als absolute aantrekkingspool. Lijkt mij een bijzonder veelzijdige actrice die in een mum van tijd haar gezichtsmimiek van geluk naar diep verdriet, al over een schalkse blik, een verleidelijk glimlach of een pruilmondje, omtovert. Eerlijk gezegd, mij voorheen onbekend, maar dit moet toch in de twenties een toppertje zijn geweest. Zo zie ja maar dat een "stillertje" meepikken, geen verloren tijd is.

Een film met actrice Clara Bow als IT-girl, wat we nu sexappeal of X-factor zouden noemen. En voor een film uit 1927 (net geen 100 jaar oud) valt de toen amper 22-jarige Clara Bow wel op met haar acteerstijl en trekt ze zeker de aandacht. Ik leerde deze film kennen dankzij de film Babylon waarin hoofdactrice Margot Robbie haar rol vooral baseerde op Clara Bow. De film is soms verouderd, niet moeilijk voor zo'n oude film. Maar tegelijk zorgt Bow voor een frisse wind en is de film nog niet geremd door de Haynes-code die als een zelfcensuur in Hollywood de ruwe kantjes verwijderde. Met it stond Bow op het hoogtepunt van haar carrière, datzelfde jaar was ze ook te zien in Wings dat de eerste Oscar voor beste film zou winnen. Maar daarna ging het bergaf. Ze overleefde carrièregewijs de stap naar de geluidsfilm niet en bleek ook psychische problemen te hebben.