Sans Famille (2000)

Prachtige verfilming van het alom bekende Remí. Ik had Pierre Richard gewoon pas na het tweede deel herkent, maar dat blijft natuurlijk een fantastisch acteur, maar in een soortgelijke rol als deze had ik hem nog niet gezien. Ik had alleen niet helemaal het idee of het einde en de gebeurtenissen in het boek overeenkomen met de verhaallijn in deze film. Het lijkt hier en daar wat af te wijken van het traditionele verhaal, maar toch hoeft dat natuurlijk geen minpunt te zijn. Het decor, de sfeer en acteerprestaties maken de film tot een sprookjesachtig geheel, dat mij uitstekend is bevallen. Vier sterren

Mooi verzorgde (tv-)verfilming van het wereldberoemde boek van Malot. Het is daarom een doodszonde - (*vul hier uw favoriete verwensing in*) - dat het schitterende bronmateriaal alhier vernaggeld wordt puur en alleen in de hoofdlijn; denkt men nu werkelijk dat het daardoor 'nog beter' wordt...? Onbegrijpelijk dat men zo omgaat met 'cultureel erfgoed'. Allez, komiek Pierre Richard is een memorabele Vitalis, en de kleine Sitruk is aandoenlijk. De muzikale thematiek (de accorLeon) werkt zelfs als een tierelier. Eens kijken of de oudere films nog ergens te vinden zijn (en de complete anime-serie natuurlijk). Malots werk eist een grootse en pure verfilming.

Gelezen of gezien hoef je dit boek of deze film bijna niet om deze titel te kennen. De titel Alleen Op De Wereld is een titel die voor zich spreekt qua bekendheid en is zelfs een frase geworden, toch zullen veel mensen niet weten waar het over gaat en ik moet toegeven dat ik er ook nooit aan toe gekomen ben het te lezen. En dat terwijl het toch tussen de kinderboeken van mijn vader lag waar ik verschillende van verslonden heb. Het verhaal draait rond Remi een voormalig vondeling die men liever kwijt dan rijk is in tijden van armoede en depressie en zo raakt het kleine ventje aan de wandel met de wereldwijze muzikant Vitalo en zijn gevolg van dieren. En beleven doet de jonge Remi zeker, maar het is niet allemaal zonneschijn zo getuigd het kindertehuis en de snoodaard die aast op het jonge ventje vanwege de bloedlijn en een eventuele erfenis. Slecht is het allemaal zeker niet, sterker het heeft zeker een bepaalde kwaliteit. Toch heb ik er geen moment ook maar iets mee wat niet zo raar is want ik ben simpelweg de doelgroep niet en de nostalgie van het boek speelt voor mij ook geen rol. Overduidelijk valt deze miniserie binnen de categorie kinderen of familie en dat is natuurlijk te zien in het feit dat het allemaal erg braaf blijft. Wel aardig is dat Fontane ondanks zijn onbetrouwbare voorkomen toch nog het beste van de situatie probeert te maken, Pierre Richard sterk en is het overlijden van Vitalo toch wel een sneue zaak. Toch laat ik deze beoordeling verwe liever over aan liefhebbers van het verhaal en de beoogde doelgroep. Mijn mening is aardig voor een keer, een vooral degelijk, maar niet voor herhaling vatbaar, één keer was wel voldoende. .