Guernsey (2005)

Sperwer 27 over 'Guernsey' Ik heb geïntrigeerd naar deze film zitten kijken. Hij toont hoe mensen een saai en montoon leven kunnen leiden. Hoe onze gesprekken niet zoveel voorstellen. Maar vooral hoe onze menselijke verhoudingen (familie, werk, omgeving, relatie) voortdurend op de helling staan. Had geen moeite met het trage ritme, de weinige woorden, maar wel met de montage. Prachtige 'toepasselijke' song van Camille bij de eindgeneriek!! Bewonder de 'beelduitsnit' (videokunst!). ***

Deze Nederlandse productie stond al lange tijd op het lijstje, net eindelijk bekeken en ik ben het eens met de optimisten die Leopold als Neerlands nieuwe hoop beschrijven. Zoals zo vaak met films met weinig dialoog is het even inkomen; het gros van de films is immers overladen met dialogen die lang niet altijd functioneel zijn. Leopold filtert heel erg en laat vooral de beelden spreken, met veel verschillende afstanden en veel stilstaand camerawerk. Dit is wat de film vooral uniek maakt en wat ook de introverte rol van Kraakman intens overbrengt. De film kabbelt vrij rustig voort, maar met enkel functionele beelden en dialogen. Tegen het einde aan komt toch het bijna verlossende verdriet, met het, daarmee gepaard gaande, noodzakelijke gepraat. Het leven is niet zoals het is bedacht door Anna en dat besef (dat al lang was doorgedrongen) wordt toch geuit. Een film over opgekropt verdriet waarbij de kijker ook een spiegel wordt voorgehouden en er impliciet vragen worden gesteld over de wereld van deze laatste. Je kruipt als het ware in de rol van Kraakman en neemt zelf ook diezelfde voyeuristische houding aan. 4*

Een rare film over een introverte vrouw, die na de zelfmoord van een collega nog dieper in zichzelf wegduikt. Om onduidelijke redenen begint zij vervolgens de mensen in haar omgeving met de nodige achterdocht te bekijken. Een plotloze film, die tergend langzaam naar zijn einde kruipt zonder dat er iets noemenswaardigs gebeurt.