Forest of the Damned (2005)

De liefhebbers van makkelijk horrorvermaak zullen wellicht tevreden kunnen zijn met het feit dat het laatste kwartier van Forest of the Damned bestaat uit beelden achter de schermen (en dus kunnen worden overgeslagen), maar daarvoor zullen ze vooralsnog door de eerste 80 minuten moeten zien te komen. Regisseur Johannes Roberts stapte een jaar na zijn vorige horrorprojecten af van de ongestructureerde, experimentele benaderingen en komt nu met een directer verhaal, maar het eindresultaat blijft niettemin erg brak. Vooral de kale visuele invulling vormt een dooddoener voor de atmosfeer, maar ook de horrorconcepten komen matigjes voor de dag. De vreemde hoeveelheid naakt wijst er in ieder geval op dat de makers wellicht gewoon naar naakte vrouwen wilde staren, want de sirenes en/of engelen (de termen worden voortdurend tegengesproken) voegen amper wat toe aan het uiteindelijke verhaal. Tussendoor ook een compleet willekeurig zijplot met een stel rednecks (waaronder Tom Savini), maar de verschillende ideeën smelten geen moment samen tot een coherent geheel. De castleden lijken een oprechte inspanning te leveren om een goede film te maken en daarvoor ken ik een half puntje extra toe, maar het mag duidelijk zijn dat Roberts een regisseur is die per film groeide en bij de absolute bodem moest beginnen.