Across 110th Street (1972)

Harlem in een grauwe zeventiger jaren jas met kenmerkende muziek, kleding en lingo. Tel er nog een typische stadsakoestiek bij op en je hebt een sfeertje dat bij mij al snel een streepje voor heeft. Shear gaat lekker rauw tekeer met ook best pittig geweld en figuren die geen blad voor de mond nemen. Het verhaaltje stelt uiteraard niet zo veel voor, maar bij de hoofdrollen valt nog wel wat te halen. De gangsterbazen zijn dan weer van die kleurrijke types die floreren in dit soort blaxploitation cinema. Geweldig hoe Richard Ward met zijn gerookte stem Doc Motherfuckin' Johnson eruit brult. De in het pooierrood geklede, ruim besnorde Shevvy is stiekem misschien zelfs wel de blikvanger van de film. Met zo'n voorkomen kan je iemand op afstand filmen. Dat blijft me toch bij van deze finale.

“What else brings whites to Harlem but business?” Uitstekende politiethriller. Wat gelijk opvalt aan Across 110th Street is de weergaloze sfeer die regisseur Barry Shear gelijk weet te creëren, en New York ziet er lekker rauw, groezelig en vies uit. De film straat levendigheid en energie uit, en Shear haalt op geen enkel moment zijn voet van het gaspedaal. Dat komt ook door het swingende en indringende camerawerk, en het geweldige acteerwerk van onder andere Quinn, Kotto, Benjamin en Bernard. De film is op momenten spijkerhard, spannend en politiek incorrect, en in deze wereld is geen plaats voor een simpel good guys vs. bad guys verhaal. Gelukkig maar.

110th Street was in de jaren '70 de scheiding tussen het zwarte Harlem en het witte New York aan Central Park. De film kaart uiteraard thema's als racisme en geweld aan, maar is ook vooral een gangsterfilm. Ruw gefilmd met wat film noir en blaxploitation. De film is nu nog vooral bekend door het titelnummer van Bobby Womack. Maar de film is meer dan een lange videoclip voor het nummer. 5 jaar eerder werd In the Heat of the Night gemaakt met Sidney Poitier als zwarte agent die niet alleen de misdaad moet bevechten, maar ook te kampen heeft met racistische collega's. Dat is er ook in Across the 110th Street met Yaphet Kotto als zwarte agent die de leiding krijgt over de zaak. Maar het zet het misdaadverhaal hier eerder centraal, zonder de spanning tussen beide agenten te verbloemen.