Metallica: Some Kind of Monster (2004)

Ruige, getatoeëerde rockersterren met lange haren, een leven vol drugs, drank en seks en concerten waar het niet wild genoeg kan gaan. De documentaire Some Kind of Monster laat de bandleden van Metallica echter totaal anders zien. Drummer Ulrich en zanger Hetfield zijn voornamelijk aan het kibbelen en zeuren als een 50 jaar getrouwd stel, terwijl een therapeut (met een salaris waarvan je verwacht dat je toch wel iets beters kan kopen dan zo'n oerlelijke kanariegele trui of foute korte broek) erbij zit en af en toe met wat, totaal belachelijk, advies komt. Oké, die speelduur van 140 minuten is weliswaar iets te lang voor een dergelijk gegeven, maar vervelen doet Some Kind of Monster eigenlijk geen moment. Dit heeft de documentaire met name te danken aan een paar erg geestige momenten (die reclamespot opnemen), de idiote bijpersonages (die pa van Ulrich) en interviews met onder andere oudleden als Jason Newsted. Die afwisseling deed de film imo in ieder geval veel goeds. Want meneer Lars Ulrich kwam me bijvoorbeeld na een klein half uurtje al de strot uit met z'n overdreven geneuzel. Beetje een zeikertje is het. 3,5 sterren. Slecht album, fijne docu.

Door deze docu heb ik het album St. Anger na 10 jaar of zo weer eens uit de kast gehaald. Ik vind het nog steeds geen goed album, maar het verhaal erachter is, zeker als Metallica-fan, wel erg fascinerend en goed in beeld gebracht in deze onderhoudende docu. 3,5*

Ik ben niet per definitie geïnteresseerd in Metallica alhoewel ik het een vermakelijke en degelijke band vind. Some Kind of Monster is echter iets wat enkel en alleen teert op de fascinatie die fans voor deze band op voorhand al moeten hebben. Het is namelijk amateuristisch brolwerk zoals Joe Berlinger en Bruce Sinofsky dat eerder ook al eens maakten. Ik kan me niet indenken dat de keuze voor het 4:3 kader met iets anders te maken heeft dan dat hun goedkope video-camera geen breedbeeld-functie had. We zitten met een band vol spanningen en nergens worden die spanningen invoelbaar, boeiend of meeslepend. Het tempo is laag, mij wordt de band niet even geïntroduceerd en er wordt nergens een spanningsboog gecreëerd waardoor je als Metallica-outsider hier niets mee hebt noch mee gaat krijgen. Enorm gemiste kans.