The Bunker (2001)

Zat het monster nou tussen de oren? Ik moet zeggen dat ik op den duur niet meer aan het opletten was. Vanaf het moment dat de harmonica van Onze Upan A Time In The West opdook, was ik al min of meer afgehaakt. Het was eigenlijk ook geen bijzondere film, al moest ik al lachen bij de gedachte hoe hele volksstammen al afhaken bij het horen van de eerste (Engelse) dialogen van de Duitse soldaten. Leest niemand dan vooraf welke acteurs er meespelen? Het staat nochtans duidelijk op de poster. Ik moet zeggen dat de sfeer van The Bunker erg aansprak. Het begin was goed genoeg met mooie beelden en een interessante setting. Zeker wanneer bleek dat de ‘oorzaak’ van het gebeuren lag bij een oude geschiedenis over levend begraven pestlijders hoopte ik op een leuk vloekverhaaltje. Het komt alleen nergens goed tot uiting. De laatste ruimte van de bunker zag er cool uit, maar op prima sfeer en mooie beelden red je het niet. Er gebeurt niks spectaculairs en qua gebeurtenissen oogt het erg goedkoop en kleinschalig. Jammer, want naar mijn idee had deze film wel degelijk potentie en had het zo een tweede The Keep kunnen zijn.

Het Engels spreken in films die niet uit de Engelstalige landen komen, heb ik nooit kunnen begrijpen. Soms is het echt storend, zoals in deze film de heren allemaal Engels beheersen maar geen woord Duits. Zouden ze wel begrijpen wat op de borden stond? "Gefahr" Ondanks deze handicap in de film, vond ik het verder een aardig geheel in een ietwat nare omgeving voor jonge mannen die oorlogje spelen met andere jongeren uit het verre buitenland. De nare omgeving is natuurlijk het decor voor de horror en het verhaal rondom dit, was leuk gevonden. Ook kan ik niet beweren dat er slecht gespeeld werd, jammer dat de film een beetje voortkabbelt en er niet veel actie is. Toch was het ook niet zo dat het vervelend was om te kijken, je kabbelt een beetje mee. In zijn geheel: 6,5

Pakweg 15 jaar geleden op de gok mee genomen bij een MusicStore meen ik. Een gok die niet best uitpakte, want wat vond ik het destijds matige en tegenvallende film. Nu echter met bijgestelde verwachtingen, kijk ik toch anders naar de film en durf zelfs het woord ondergewaardeerd in de mond te nemen. Een claustrofobisch sfeer wordt aangedaan net als in het vergelijkbare Below. Hier alleen geen onderzeeër maar de benauwende omgeving van een bunker waar een sinister sfeertje om heen hangt. Het moge overigens duidelijk zijn dat van echte horror of griezel geen sprake is. The Bunker draait vooral om een groep uitgeputte soldaten die gebukt gaan onder oorlogsneurose en het schuldgevoel betreffende zelf begane dingen en of misdaden. Is er echt iets of ziet men ze gewoon vliegen door uitgeputte zenuwen is de vraag? Op prima wijze wordt daarmee gespeeld, en de kijker wordt net zo onwetend en zoekend als de mannen zelf gehouden. De alternatieve titel met zijn 'the evil is within' kan dubbel opgevat worden, en slaat wat mij betreft op wat de mannen zelf verpersoonlijken. Valt er niets op te merken...? Zekers! Toch stoor ik mij niet zo zeer aan de Engels sprekende Duitsers. Minder vindt ik persoonlijk dan weer de verbrande Schenke wiens uniform redelijk ongeschonden oogt, en het feit dat zijn pistool tot twee keer toe met een open lade staat ten teken dat het wapen herladen moet worden. Desondanks schiet hij enkele tellen later er weer lustig op los. Het verhaal van de oude Mirus vind ik ook net wat te gruwelijk om geloofwaardig en tastbaar te zijn. Desondanks bekoort The Bunker mij heel wat beter dan vroeger. Het sfeertje is prima, net als de schare B-acteurs die het prima doen en, zoals gezegd, de goed schimmig gehouden toedracht van dit alles. Top is het natuurlijk allemaal niet maar in bepaald perspectief meer dan redelijk.