Voyna i Mir III: 1812 God (1967)

Deel 3 van het vier-delige epos is naar mijn mening het allerbeste deel. Gewoon een uur lang een mega-veldslag met echte mensen (en paarden en rokende kanonnen). Niks uit de computer getoverd. En het wordt prachtig in beeld gebracht. Reusachtig ballet lijkt het wel. Proza komt tot leven, maar sterft (helaas) bij het slotakkoord wanneer het drama te dik wordt aangedikt met stilstaande shots van wat we reeds gezien hebben. Erg jammer. Daardoor net geen 5*

Een mooie introductie met schitterende shots die weglopen uit een schilderij van Rembrandt wordt na ruim een half uur opgevolgd door een gigantische veldslag, die eveneens prachtig in beeld gebracht wordt. Rookwolken, kanonnen, paarden en groepen militairen zorgen voor een visuele chaos. Naast dit lange massale spektakel is er tussendoor ook enige aandacht voor onze protagonist Pierre Bezhukov. Hij blijft het interessantste personage van iedereen. Kortom een prachtige episode en ik denk dat het derde deel ook wel de beste is van de vierdelige serie.

Borodino... Wat een episch derde deel. Zelden een veldslag in een film op zo'n grote schaal gezien als Borodino die bovendien ook Napoleons grootste strijd was ... Het was me niet duidelijk wat er allemaal op het slagveld gebeurde... daarvoor wordt je teveel overdonderd door alles wat je ziet, maar de wervelende actie en de kolossale omvang van de veldslag was wel duidelijk voelbaar. Tolstoi was erg kritisch tegenover oorlogsvoering en definieerde het als een georganiseerde samenkomst van mensen om elkaar te vermoorden. Dit deel zit ook vol sombere bedenkingen over de menselijke aard. De humanistische dimensie van het boek komt veel beter naar voor dan in de Amerikaanse versie. Je voelt (en dat is dan meer een toevoeging van vadertje staat) dat Borodino aangegrepen werd om de Russen nationalistische trots bij te brengen. Door hun patriottisme en eensgezindheid luidden ze het begin van het eind van het Napoleontisch imperium in.