Kippur (2000)

Regisseur Amos Gitai baseerde Kippur op zijn eigen militaire ervaringen gedurende de daadwerkelijke Yom Kippur-oorlog. Gitai maakte deel uit van een reddingsteam dat in een helikopter door een Syrische raket werd geraakt, waardoor hij gewond raakte. Deze ervaring bracht uiteindelijk een oorlogsregistratie terecht, maar helaas is de invulling weinig interessant. Kippur vormt een combinatie tussen artistieke schilderijbeelden en uitgesponnen oorlogsscenes die zeker in de tweede helft treurig lang aanslepen. Imposant zijn de naderende raketinslagen wanneer de soldaten zich door het slagveld benen, ondanks dat je weinig van de daadwerkelijke oorlog ziet. Dat zijn echter de meest atmosferische beelden die je zult krijgen, want de opvulling is allesbehalve. Gitai introduceert meerdere, oersaaie personages die allemaal qua persoonlijkheid heel erg op elkaar lijken. De reddingsacties die het grootste gedeelte van de tweede helft innemen raken daarnaast dusdanig snel repetitief dat het voor de kijker een hele klus is om erdoorheen te banjeren. Kippur is het resultaat van een maker die een zo realistisch mogelijk beeld hoopt te schetsen van de oorlog, maar geen idee heeft hoe hij zo'n film moet laten verlopen. Het levert een gebeuren op dat werkelijk niet te behappen is.