Des Teufels General (1955)

'k Zou dit een psychologische oorlogsfilm noemen waarbij de figuur van Generaal Harras (charismatisch vertolkt door Curd Jürgens) gesteund is op dit van Ernst Udet. De film brengt inderdaad weinig actie - zou kunnen doorgaan als verfilmd toneel - want de gemoedsgesteltenis van Harras en zijn opvattingen tov het nazisme vormen de hoofdbrok en de opzet van deze film, wat bijvoorbeeld uitmondt in een bijna tergend lange openingsscène, met veel gepraat en heel wat personages. Wie dus wel actie had verwacht kan gerust stellen dat de film nooit van de grond geraakt. Wie belang hecht aan de figuur van Harras en wat hij betekend heeft, zal wat meer appreciatie opbrengen.

Ik kan me helemaal vinden in lovelyboy zijn recensie , bovendien speelt Curd jurgens wat mij betreft de rol van zijn leven , veel sterk geschreven uitspraken en oneliners , een sterk verhaal over de praktijken in het nazi regime een aspect dat wat mij betreft veel meer aandacht zou moeten verdienen in films over nazi duitsland . Je krijgt hier een sterk beeld van hoe mensen functioneren in zo'n extreem systeem waarin je onderscheid ziet tussen fanatieke volgers , meelopers en mensen die carriere matig hebben geprofiteerd maar innerlijk walgen van het systeem maar eigenlijk niet meer terug kunnen .