Alaska (2015)

Een volstrekt onterecht onder de radar gebleven meesterwerkje. Wellicht dat de taalbarriere daar de hoofdrol in speelt - er is toch altijd nog een grens tussen de Latijnse talen en het Germaans-Angelsaksische, en in de kunsten zowel groot als klein trekken wij daar hier toch wel heel duidelijk aan het korte strootje. Gelukkig red ik het met mijn marginale begrip van Frans en Italiaans net om deze film te volgen, en wat een wereld gaat daarmee open overigens, al spreek ik maar net een paar woordjes. Met dank geen dank aan mijn ouders, die de havo voor mij wel genoeg vonden - gewerkt moest er worden, en brood op de plank. Ohja, de film dus. Een van de beste rollen van Bergès-Frisbey die ik tot dusver zag - en gelukkig ondergaat haar in het begin nogal erg mager afgetrokken bekkie een transformatie naar iets gezonders. En ze krijgt ook sterk tegenspel van Germano - me nog nooit echt opgevallen ondanks zijn 47 of zo credits. Die taalbarriere weer. Het verhaal is als een hedendaagse vertaling van Shakespeare's Romeo en Julia - de lovers weten allebei donders goed dat die ander de minst verstandige keuze is, maar ze zien geen ander, er is geen ander, het kan niet anders en de dood of de gladiolen. Zelden zo'n sterk verhaal gezien, en tegen de titels af kwamen zat ik met de tranen op mijn wangen. Zo'n film is dit. Hoe kan het dan dat niemand hier die gezien heeft, dat vraag ik. In tien jaar twee stemmen.