Bao Chou (1970)

Fijn ja. Chang in een eigentijdse (lees 20e eeuwse) setting is meestal niet al te best, deze film is zo'n beetje de uitzondering die de regel bevestigt. Misschien omdat de focus hier nog steeds op de gevechten ligt, misschien omdat het vroeg 20e eeuw was, waardoor het toch nog steeds iets minder eigentijds aanvoelt. Ook de soundtrack zit er wel voor iets tussen denk ik. Het stevige cymbalengekletter (of welk instrument dat ook net mag zijn) doet mij instant denken aan de martial arts films in een historische setting. Het zijn allemaal elementen die op zich niet zo'n grote impact hebben, maar tesamen toch wel voor een andere sfeer zorgen. Hier en daar vond ik de film wel iets te traag, als thriller/noir ook iets minder geslaagd, maar de focus ligt toch op een aantal stevige vechtscenes, waar Chang vanouds weet uit te pakken. Lekkere lange en intense scenes, het type waar de Shaw Bros populair mee zijn geworden. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Chang tot één van de belangrijkste Shaw Bros regisseurs is uitgegroeid. Fijn filmpje dit, was alweer even geleden dat ik nog een leuke Chang had gezien, dus deze was welgekomen. 3.0*

Eén van de eerste films waar David Chiang en Ti Lung samen verschijnen en waar list en bedrog een grote rol spelen. Ti Lung speelt een Chinese Opera speler. Tijdens één van zijn voorstellingen maakt een meester van een andere school avances naar zijn vrouw. De volgende dag brengt hij desbetreffende school een bezoekje en laat weten dat hij hier niet van gediend is. Enkele dagen later loopt hij in een theehuis in de val door een smerige suprise attack van achter. Zijn ogen worden eruit gesneden en sterft ter plekke. David Chiang gaat op zoek naar de moordenaars om zijn oudere broer te wreken. Gave wraakfilm, weinig kungfu, maar veel gebruik van messen en bijltjes. Hier en daar hoor je gepikte muziek van James Bond. Ook zien we Chen Kuan-tai in een cameo als badguy.