Ginger Snaps Back: The Beginning (2004)

Verrassend goed en spannend vervolg Alweer het laatste deel in de serie,en ik heb er van genoten. Dit laatste deel is weer lekker spannend en heeft bakken sfeer. Toen ik deel 2 gezien had werd ik gegrepen door de kracht van deze films. En dat zijn toch wel de karakters en het verhaal wat mij betreft. Nu kan ik dus met blijdschap melden dat ik de keuzes van de zusjes beter begrijp. Het gaat natuurlijk om liefde,net zoveel als dat deze films zijn gemaakt met liefde

De eerste Ginger Snaps bleek toendertijd een behoorlijk leuke verrassing, waarbij de cynische, wat morbide zusjes Ginger en Brigitte de weerwolverij inrollen. Deel twee beviel al een stuk minder, en dat behoedde me er een beetje voor om dit derde deel op te zoeken. Maar bij deze dan toch maar: Ginger Snaps Back: The Beginning. Zoals de titel al aangaaft is het een prequel van de eerdere Ginger Snaps. En niet zo'n beetje ook; hoewel de wederom charmante Ginger en Brigitte weliswaar de twee centrale rollen spelen, speelt de hele film zich af op een compleet andere locatie in een compleet ander tijdperk. We volgen de zusjes op een toch door donkere Canadese bossen, met Indianen, pelsjagers en legendes over de Wendigo, lokale mensenetende monsters. Als deel drie van de trilogie heeft het niet zo veel meerwaarde, maar als op zichzelf staand filmpje is het nog best wel redelijk. De arctische setting in grootse bossen is sowieso een pluspunt, en hoewel ik de details van het verhaal wat warrig vond (al is de rode draad over weerwolven/Wendigo's die zowel de Indianen als de pelsjagers bedreigen duidelijk), haalt de film op sfeer alsnog wel een voldoende. De film ziet er naast de setting best aardig uit, niet alleen dankzij Ginger en Brigitte, maar ook is er best nog wel redelijk uitziende bloed en gore te zien. Ook iets lichter van toon dan de tweede film, gelukkig, wat toch beter past bij het type pop-horror wat deze serie uiteindelijk toch is. Ik heb me toch best wel vermaakt.

Sja... aparte setting, fraaie sets, mooie fotografie, en de kou is bijna voelbaar, maar hoe goed het allemaal ook is en hoe intrigerend de setting ook is, op een gegeven moment is de koek toch op en voegen de complicaties van de plot nog maar weinig toe aan het oorspronkelijke gegeven, zodat deze film eigenlijk niet veel meer met het origineel te maken heeft. Gothics zijn de zusjes hier zéker niet, zelfs geen negentiende-eeuwse, en hoezo The beginning – zijn de gezusters hier soms voorouders die helaas pindakaas met hetzelfde monster als hun nazaten geconfronteerd worden? (Overigens blíjft dat monster er slecht uitzien, net zoals de pruiken van de commandant van het fort en zijn zoontje.) Geen beste afsluiting van een trilogie die zo geweldig begon (en die het wat mij betreft ook best bij dat eerste deel had kunnen laten).