Spawn of the North (1938)

Deze film won een speciale Oscar voor de special effects die nodig waren om de gevolgen van het instorten van een gletsjer te tonen. Het is een scène die 80 jaar later nog steeds indruk maakt en het is het hoogtepunt in het verhaal over de rivaliteit die ontstaat wanneer Russische piraten de netten leegroven van plaatselijke vissers en de invloed die dat heeft op vissers Tyler [George Raft] en Jim [Henry Fonda]. Tyler sluit zich aan bij de piraten, terwijl Jim trouw blijft aan de traditionele manier van vissen en zijn vriendschap met collega's en hun buurtbewoners in een afgelegen dorpje in Alaska niet op het spel wil zetten. Dorothy Lamour zorgt voor romantische rivaliteit, John Barrymore speelt (ironisch genoeg) een alcoholistische dichter en dierenliefhebbers kunnen hun hart ophalen aan Tylers huisdier: een zeehond. Bovengemiddeld, mede doordat het deels op locatie is gefilmd en zeker de moeite waard voor fans van Raft en Fonda.

Het eerste wat me opviel was dat deze film er naar maatstaven van toen redelijk big budget uitzag, met veel shots die op locatie zijn opgenomen. Henry Fonda en George Raft spelen twee vrienden in een vissershaventje in Alaska. Maar het is er hard leven en om rond te komen stelen Russische piraten onder leiding van Red Skain de vangst van anderen. De vissers hebben er genoeg van en zweren de dieven te zullen doden indien op heterdaad betrapt. Het drama komt er dan wanneer één van de vrienden zich bij de Russen aansluit om zijn graantje mee te pikken. De film had wat tijd nodig om uit de startblokken te gaan, maar de tweede helft is absoluut goed gedaan. Het gaat er soms bitsig aan toe. Romantiek ontbrak nooit in die tijd; de vrouwen worden vooral ingezet om tot het geweten en de rede van de mannen te spreken... wat dus meestal niet lukt. Sterk geacteerd maar het is vooral Hathaways ambitieuze regie die de film voor mij naar een hoger niveau tilt.