My Sister Eileen (1955)

Het basisverhaal over twee zussen, de aantrekkelijke Eileen [Janet Leigh] en de onzekere Ruth [Betty Garrett], die naar de grote stad verhuizen en zich daar moeten aanpassen aan de voor hun onbekende mores, heeft weinig nieuws te bieden. Maar de cast is uitstekend en de muzikale intermezzo's zijn voorzien van de fenomenale choreografie van Bob Fosse (die zelf een rol heeft als één van Eileens hofmakers) en de cast heeft duidelijk plezier in diens speelse dansjes. Competion Dance (een dance-off tussen Bob Fosse en Tommy Rall] en Give Me a Band and My Baby zijn persoonlijke favorieten.

Fijne feel-good met natuurlijk een voorspelbaar verhaal maar met een hele fijne sfeer! Janet leigh doet het leuk, maar het was voor mij toch vooral Betty Garrett die het meest deed uitblinken als de zus van. Een film die tegelijkertijd ook wel aantoont hoe kortzichtig de wereld was en helaas nog steeds wel is. Jack Lemmon is altijd een plus! 3*

Een amusante feel good romantische musical met leuke humor uit de tijd dat niemand nog ooit had gehoord van de bechtel test of de woke DEI agenda . Pretty priveledge is wel een thema dat hier onder de aandacht word gebracht ( zeker in het begin) , maar wel met een zekere luchtigheid , Ruth heeft er wel moeite mee dat haar knappe zus alle aandacht van de mannen krijgt en zij veel minder maar gelukkig hebben de schrijvers dit thema met humor en volwassen benaderd zodat Ruth's personage sympathiek blijft . Ze krijgt zoiezo de meeste screentijd en mag schitteren in dit amusante luchtige verhaal . De liedjes zijn verder leuk geschreven en voegen echt iets toe , de 50's vibe straalt ervan af .