David Bowie: The Final Act (2025)

Niettegenstaande de titel biedt de documentaire een overzicht vsn de hele ‘carrière’ van David Bowie dus niet alleen de laatste fase toen hij ernstig ziek het album Black Star maakte. Wel verspringt de documentaire aldoor heen en weer in de tijd dat misschien te maken heeft met het centrale concept van Bowie als muzikale ruimtereiziger die uiteindelijk zo ver gaat als tot het zwarte gat (de Black Star) waarin hij verdwijnt maar waarin ook tijdreizen mogelijk is. Ik zette ‘carrière’ bewust tussen aanhalingstekens want de kern van Bowie’s werk of carrière is dat voor hem z’n werk een vorm van rebellie moest zijn die tot verandering kan leiden, waarbij Bowie aldoor risiconemend naar de avantgarde van zijn tijd zocht om zich die toe te eigenen, in plaats van een carrière na te jagen (geld te verdienen) waartoe de muziek sinds de jaren ’80 zou zijn gereduceerd en waartoe hij zich ook even had laten verleiden met zijn hit ‘Let’s Dance’ waarmee hij een superster werd en bijkluste voor Pepsi Cola. Het getoonde overzicht van zijn werk is beknopt en summier, maar de boodschap is duidelijk: Bowie was niet zomaar een popster maar een kunstenaar die zichzelf en zijn muziek aldoor vernieuwde