Miami Supercops (1985)

Bud Spencer en Terence Hill, die ook vaak "de 4 vuisten" genoemd worden, maakten in de jaren 70 en 80 samen aardig wat films. Dit was één van hun laatste. Het is duidelijk te zien dat het duo hier aardig op leeftijd begint te raken. Men speelt een beetje leentjebuur bij Miami Vice en zo is deze Miami Supercops geboren. Hoewel ook deze film zijn leuke momenten kent en daarnaast de soundtrack best de moeite waard is, mis ik hier toch wel het ouderwetse knokken. Dat is hier duidelijk veel minder aanwezig en dat is voor mij toch altijd wel het belangrijkste ingrediënt voor een vermakelijke film. Als dat nauwelijks aanwezig is, zoals hier dan zie je duidelijk de beperkingen van de twee, en is de film blijkbaar ook gelijk een stuk minder leuk. 1,5*

1 woord, jeugdsentiment Ik heb deze film al zo vaak gezien in t Engels maar ook in t Duits. Qua verhaallijn is ie een beetje knullig maar daar moet je dit soort films niet voor kijken.

Vierde film van het duo die ik recent herbekeken heb vanuit nostalgische overwegingen. En dit is degene die momenteel het best overeind blijft. Waaraan ligt het? Ik heb het gevoel dat alles hier klopt voor het olijke gewelddadige duo. Het scenario is prima uitgewerkt zonder dat men vervalt in langdradigheid en herhaling (met anderhalf uur de perfecte lengte om dit soort films uit te zitten), gecombineerd met de juiste snuifjes humor en 'vrolijk geweld'. De acteerprestaties zijn behoorlijk. En dan is er nog een superaanstekelijke eighties soundtrack die het met de bij momenten flitsende montage helemaal afmaakt.