Love Me Tender (2025)

Verfilming van het boek van Constance Debré over biseksuele moeder Clémence [Vicky Krieps], die drie jaar na de amicale scheiding van Laurent [Antoine Reinartz] onverwacht geconfronteerd wordt met een bittere strijd om de voogdij over hun dan achtjarige zoon [Viggo Farreira-Redier]. Over een periode van jaren ontdekken we de gevolgen van die strijd en de onmacht van zowel de moeder als officiële instanties (waaronder de politie) om ervoor te zorgen dat Laurent zich aan de regeling houdt. Cambet vertelt het verhaal volledig vanuit Clémences perspectief. Daardoor is dit wel een gelaagde karakterstudie geworden, maar verzuimt ze ook om te onthullen in hoeverre Laurent de boel in werkelijkheid manipuleert.

Een fraaie en integere film over hoe een moeder strijdt om haar zoon te mogen zien, ondanks tegenwerking van haar ex en alles wat maar iets met de regeltjes te maken heeft. Als er ook maar ergens een kort eindje is, dan trekt ze daaraan. Wel vertelt ze dat verhaal zelf, en elke vorm van reflectie ontbreekt nogal opzichtig. Tot in de perfectie geregisseerd, en tot in de perfectie gespeeld door Vicky Krieps die nog boven haar normaal al goddelijke prestaties uit rijst. Daarmee ook geen enkele ruimte overlaat voor de andere acteurs.trices, die dienen alleen als aangevers. Rest me wel de lichte wrevel over hoe het drama over de uit de ouderlijke macht gepeste moeder zo dramatisch uitgespeeld wordt. Voor vaders is dat de gewoonste zaak van de wereld, maar als het een moeder overkomt is kennelijk ineens de wereld te klein. Het doet mij verlangen naar een utopische wereld waarin ouders hun kind bij de geboorte af moeten geven om te worden opgevoed door professionals, die niet in naam maar vanuit hun betrekking het beste voor hebben. Hoeveel ellende zou dat niet voorkomen.