Blind Date (1987)

Viel me nog redelijk mee. Als romantisch duo stellen Willis & Basinger niks voor: zeker dat eind was zo voor de hand liggend , gelukkig kon ik de humor nog redelijk smaken. Zeker het hele gedoe rond het huis van de rechter met zijn hond Rambo . Ook een straalbezopen Basinger die een chique restaurant in uiterste verlegenheid brengt was een goede mise en scène. Bruce Willis was pas 30 toen hij in deze komedie speelde maar zijn prestatie ging niet onopgemerkt voorbij.

Toch een laag gemiddelde. Verwachten mensen serieus iets anders als de synopsis van deze film voorbij komt? Willis in zijn pre Die Hard tijdperk is erg aandoenlijk. Er zit veel melige humor in de film en het hoogtepunt is toch het hele gebeuren in het landhuis als Willis zijn personage bij Basinger's personage probeert te komen. Ik heb toch regelmatig moeten lachen om de stompzinnigheid van de film. Het had van mij misschien nog wel iets meer over de top gemogen dan dat het nu was. Nog meer? Ja, nog meer. Soms is de film me net even te serieus en is het einde wel heel erg feel good. Geen meesterwerk, maar het brengt exact wat je van een film als dit mag verwachten. 3,0*

We kennen Bruce Willis natuurlijk vooral als 'actieheld'. Misschien is het met name daarom dat hij mij met zijn rol in deze Blind Date aangenaam verraste. De film deed me wat denken aan enkele soortgelijke hysterische komedies uit de jaren 80. Denk bijvoorbeeld aan The Money Pit. Zoals hierboven al ergens wordt aangegeven: daar moet je wel een beetje voor in de stemming zijn. Ook Blind Date is bij tijden heel melig, maar ik had daar op het moment van kijken best behoefte aan. Het is jammer dat de film al vroeg het hoogtepunt bereikt: het etentje met Walter's collega's en baas is echt hilarisch. Daarna lijkt de film even in een dip te belanden, maar gelukkig herpakt deze zich niet veel later weer. Vooral die idiote ex van Nadia, gespeeld door John Larroquette, is zó flauw dat hij weer leuk wordt. Kim Basinger doet het overigens ook prima, al moet ik zeggen dat ik de chemie tussen haar en Willis wat oppervlakkig bleef. In feite blijft de hele film oppervlakkig, want de climax is wat lauw en afgeraffeld imo. Desondanks heb ik mij tussendoor niet verveeld. De vele absurde situaties en de relatief hoge grapdichtheid maken dat dit een zeer aangenaam tussendoortje was. 3*