Watchmen: Chapter II (2024)

Nu Walter Kovacs/Rorschach [Titus Welliver] is gearresteerd voor een moord die hij niet heeft gepleegd, realiseren Dan Dreiberg [Matthew Rhys] en Sally Jupiter [Adrienne Barbeau] zich dat er wel degelijk iemand is die alle voormalige superhelden uit de weg wil ruimen. Om dat te voorkomen (en daarmee de wereld te redden) hebben ze de hulp nodig van Jonathan Osterman, maar die heeft zich na de gebeurtenissen uit Chapter I teruggetrokken op Mars en voelt zich niet direct geroepen om de helpende hand te bieden. Aangezien dit in feite een lange film is die in twee stukken is geknipt, is de beoordeling identiek aan die van Chapter I.

Prima maar het blijft als mosterd na de maaltijd voelen na Snyder's uitstekende bewerking. Wat raar blijft is dat bij de ontsnapping van Rorschach uit de nor, min of meer dezelfde gorigheid wordt gebruikt als in Snyders versie, die in de graphic novel niet zat (met een zaag). Wel is het getrouwer aan het gebruik van het reusachtige wezen ipv de atoombom. Wat me hier beter beviel was het uiterlijk van Laurie, niet alleen getrouwer aan de comic maar ook mooier, inclusief outfit. Ozymandias en Night Owl zijn ook getrouwer gedaan. Verder is er weinig wat er echt uitsteekt, het is vooral degelijk. De Black Freighter vond ik zoals gezegd wat overbodig maar het is ook wat lui gedaan met gewoon screenshots van de strip zelf. Voor de verstokte fans die alles willen verslinden van Watchmen is dit niet te missen en zeker een prima bewerking. Het verschil met Snyder's versie is (behalve live action natuurlijk) dat die veel meer de zintuigen prikkelt met beeld en geluid, waar dit een meer sobere en getrouwe bewerking is. Niet iedereen is gek op Snyder's stijl met zijn slow motions (en bovenmatige gore), zijn muziekkeuzes of zijn casting. Voor iemand die echt de pure Watchmen ervaring zoekt zonder het boek meteen te willen lezen is dit waarschijnlijk wel het beste substituut.