Gloria! (2024)

Een weeshuis voor meisjes in de buurt van Venetië dient tevens als muziekacademie. In 1800 wordt Paus Pius VII aangesteld aan het hoofd van de rooms-katholieke Kerk en vanwege het hoge niveau van het meisjesorkest krijgt Maestro Perlina [Paolo Rossi] een aanbod dat hij niet kan afslaan: hij moet binnen zes maanden een compositie schrijven voor de inauguratie van de Paus dat door ‘zijn’ orkest van weesmeisjes moet worden gespeeld. Het probleem is dat hij er niets van kan! Al snel raakt het geduld van de meisjes op en daarom komt een aantal van hen samen in een kelder om zelf iets te verzinnen. Daarbij ontstaat een rivaliteit tussen de klassiek getrainde virtuoos Lucia [Carlotta Gamba] en Teresa [Galatéa Gamba], een dienstmeisje zonder formele training die puur op intuïtie speelt. Met een muzikale opening die sterk doet denken aan Laurie Andersons ‘O Superman’ en zich uitbreidt tot iets unieks maakt Vicarto direct duidelijk dat het haar niet zozeer te doen is om een historisch accuraat document, maar om het tonen van de kracht van muzikale expressie voor groepen mensen die ongehoord en gemarginaliseerd worden. Vreugdevol, humoristisch, inspirerend en opgedragen aan de vrouwelijke muzikale componisten uit deze vergeten periode waarvan de muzikale nalatenschap grotendeels verloren is gegaan. Dat gaat Vicario wel de ruimte om in de finale een muzikale compositie te brengen is die een muzikaal smörgåsbord van stijlen is waar de opstandigheid van afspat.