Good Grief (2024)

Niet spectaculair maar wel een fijne gevoelige film. Ben heel benieuwd naar wat David Levy nog meer zal maken.

Daniel Levy is de regisseur, is de producer, schreef het script en speelt de hoofdrol. Een behoorlijke egotrip die nog goed uitwerkt ook. De door Levy gespeelde protagonist Marc treedt weliswaar nadrukkelijk op de voorgrond, maar is een gevoelig persoon die met dusdanige tegenslag te maken krijgt dat hij gemakkelijk de sympathie van de kijker heeft. Levy portretteert zijn personage Marc overigens niet als iemand van onbesproken gedrag. In de loop van de film brokkelt zijn rouwende en meelijopwekkende façade enigszins af en moet hij met hulp van twee goede vrienden onder ogen zien dat er aan hem ook onaangename kantjes kleven. Marc kan zich door het overlijden van zijn echtgenoot niet meer verschuilen achter de populariteit en het geldelijke vermogen van zijn man. De twee vrienden die hem in zijn periode van rouw bijstaan, confronteren hem met zijn lijdzaamheid en dat zorgt voor wat hindernissen in de vriendschap. Levy waakt daarbij voor extreem drama en vertelt het verhaal van Marc heel consequent met ingetogen flair en in een ingetogen tempo. Omdat de thematiek rond rouwverwerking en zelfexpertise tamelijk zware thema’s zijn, is het prettig dat Levy ook luchtere momenten inbrengt. De luchtigheid helpt ook om aansluiting te houden bij de personages. Die zijn soms wat vermoeiend en moeilijk verteerbaar. Good Grief is een solide film met momenten die tot overpeinzing aanzetten, met momenten die aangrijpend zijn, met luchtigheid en met aangenaam acteerwerk. Een prima tragikomedie dus.

Is geen doorsnee film en dus zeker niet voor iedereen bestemd. Tragediekomedie maar vnl. tragedie. Gaat over verlies van een levenspartner en een band met vrienden die dit opvangen. Heel wat diepzinnige en filosofische gesprekken die je aan het denken zetten. Mooie sfeerplaatjes van Parijs in kerstsfeer. Verder hou ik wel van de volwassen relaties en dialogen. Bijkomstig maar niet onbelangrijk is het feit dat de hoofdrolspelers een gay-relatie hebben en het niet eens een typisch heterokoppel betreft. En het komt allemaal zo naturel en niet geforceerd over dat gans de film zich rustig voortkabbelend afspeelt. Zoek je een film met dialoog dan is deze aan te raden. 3,5*