The Miracle Club (2023)

Een beetje humor, een beetje drama. Net niet genoeg om te beklijven. Het zijn vooral de acteerprestaties die deze film tot een aanvaardbaar geheel maken, plus de fraaie beelden van Lourdes. Maggie Smith is schier onverslijtbaar.

Zet 3 goede vrouwelijke actrices bij elkaar met film en theater ervaring en je krijgt het echte leven met al zijn hebbelijkheden en onhebbelijkheden gekoppeld aan een aantal van de 7 zonden. Briljant uitgekaderd filmwerk, begin en einde bijv., doch ook de kadering van een Iers dorpje en Lourdes, alsof je terug gaat in de tijd. Het non verbale acteren is van een hoger niveau. Ook de invloed van t geloof in de gemeenschap gekoppeld aan het reisdoel wat gehaald kan worden door een optreden schetst ook een mooi beeld van dromen en beperkingen. Dit alles eind 60er jaren waarbij ook de opkomst van het feminisme licht wordt getoucheerd. Aanrader als je van dramacomedy houdt.

Chrissie Ahearn [Laura Linney] keert voor het eerst in 40 jaar terug naar geboorteplaats Dublin voor de begrafenis van haar moeder. De opbaring valt samen met een jaarlijkse talentenjacht voor het goede doel met als hoofdprijs twee tickets voor een busreis naar Lourdes. Toevallig heeft Chrissies moeder ook drie kaartjes nagelaten en op advies van de pater besluit Chrissie twee kaartjes door de kerk weg te laten geven en het derde kaartje voor haarzelf te houden. Niet geheel toevallig zijn de andere twee kaartjes ten beurt gevallen aan Chrissies voormalige boezemvriendin Eileen [Kathy Bates] en haar moeders beste vriendin Lily [Maggie Smith], die een belangrijke rol speelden bij Chrissies besluit om Dublin voorgoed te verlaten. In de handen van een minder getalenteerde cast was dit waarschijnlijk een sentimentele draak geworden. In haar speelfilmdebuut houdt Agnes O’Casey (als de “winnaar” van de talentenjacht) zich knap staande naast haar voortreffelijke tegenspelers.