Prasini Thalassa (2020)

Een film van een Griekse regisseur op Netflix, dat maken we niet vaak mee. The green sea speelt zich grotendeels af in een kale Taverna in een kustplaatsje ergens aan het Griekse vasteland (of op een eiland, dat blijft in het ongewisse). Anna komt op een dag verdwaasd aanwaaien en kan meteen in de keuken van Raula, een dominante man, beginnen. Daar blijkt ze tot bloei te komen in de keuken, maar lijkt totaal niet te weten wie ze is en waar ze vandaan komt. Dat leidt tot botsingen met Raula die liever zit te roken aan een tafeltje dan zijn handen uit de mouwen te steken. Een herkenbaar beeld voor wie wel eens Griekenland heeft bezocht. Regisseur Angeliki Antoniou geeft niet veel weg en vertelt in en aangenaam rustig tempo het verhaal van Anna dat zich langzaam ontvouwt. Verwacht geen vuurwerk of grote verhalen, maar toch boeit The green sea.

Aardig. Ik kan me erg vinden in het bericht van Brandt. Ik kan me niet herinneren eerder een Griekse film gezien te hebben, dus dat was al interessant. De film vertelt in een rustig tempo het verhaal van de hoofdpersone die niet weet wie ze is, maar die wel goed kan koken. Ofschoon de kookscènes niet de meest gestileerde zijn die ik heb gezien, is het altijd prettig om een film met een focus op eten te hebben. Een redelijke film dus, die niet opzienbarend is in enig opzicht, maar die ook niet echt zwaktes toont en waarmee je de tijd goed door komt. 3*.