Corsage (2022)

De beelden van de film zijn prachtig: bij elke scene heb je het gevoel door een schilderij te wandelen. En het idee is ook leuk: het was de taak of rol van keizerin Elisabeth (beter bekend als Sisi of Sissy) om (de pracht en praal van) het keizerrijk te vertegenwoordign maar is inmiddels oud (40 jaar) geworden, zodat de pers roddelt over zaken als haar gewicht en ze gevangen zit in het beeld dat ze moet tonen en dat mensen van haar hebben. Ze is meer dan haar imago maar kan haar talenten niet ontplooien: haar kracht is ingesnoerd zoals haar korset haar lichaam insnoert, zodat ze depressief is en gek dreigt te worden. De film is postmodern in de zin dat het thema is dat het beeld – inclusief het bewegende beeld van film – niet objectief is omdat het de echte persoon eerder verbergt (hetgeen we herkennen op bv. Facebook) en dat geldt ook voor deze film die bewust anachronistische, vervreemdende elementen gebruikt zoals popliedjes of een tractor in beeld en aspecten van het leven van de keizerin toont die wel mogelijk waren maar op z’n minst ons beeld van haar ondermijnen zoals masturbatie, kettingroken en heroïnegebruik. Passend bij die depressie zijn ook de beelden aldoor somber (maar sfeervol). Toch levert het geen boeiende film op omdat de film in lijn met z’n thematiek ook zelf eigenlijk vooral beeld is ten koste van de substantie.

Sisi, beter bekend als Sissi, de Lady Di van de negentiende eeuw, hoeveel films en series zijn er al niet over haar leven gemaakt? Altijd goed voor een schitterend kostuumdrama, en alle Sisi's zijn natuurlijk rolmodel voor de vrijgevochten en zelfstandige eenentwintigste vrouw. Zo rookt deze Sisi als een schoorsteen en lapt ze bij herhaling het strenge protocol aan haar laars, neukt ze er in een dramaserie uit 2021 lustig op los (helaas dames: dat voorrecht was in de negentiende eeuw alleen aan ons voorbehouden, de nog niet te behandelen soa trof iedereen). Gevangen in haar gouden kooi probeert ze toch iets van haar leven te maken. Haar leven. Daar draait het om. Hoe het de rest vergaat, haar kinderen, haar ingewikkelde land dat zoveel nationaliteiten in zich omvatte, haar man, haar hofdame die ze domweg verbied een goede partij te trouwen, het boeit haar niet. Als de weegschaal maar niet boven de 55 uitslaat. Missie volbracht. Prachtige film.

Weinig flatteuze biopic over keizerin “Sissi”, die het keizerlijke keurslijf voortdurend tracht te ontvluchten. De werkelijkheid wordt rijkelijk overschaduwd door fictie. Vicky Krieps zet een overtuigende hoofdrol neer, maar dat is het zo'n beetje.