Britney vs Spears (2021)

Erin Lee Carr is een Britneyfan van het eerste uur en Jenny Eliscu een voormalige journalist voor Rolling Stone die bij haar eerste ontmoeting met Britney Spears ontdekte hoe vriendelijk de superster is. Niet zo gek dat deze vooringenomen documentaire bestaat uit roddels, matig onderbouwde argumentaties op basis van niet nader genoemde bronnen en uit de context gehaalde quotes uit gerechtelijke stukken die bevestigen wat de twee makers willen bevestigen: dat Britney een gevangene is van een een groep voormalige vertrouwelingen dat hun ‘conservatorship’ van Britney heeft gebruikt om miljoenen te verdienen. Er komen wat mensen voorbij die ooit met Britney werkten en uiteraard hun best doen om zelf zo goed mogelijk voor het daglicht te komen. Verder zijn er vooral veel scènes waarin Carr en Culotta simpelweg gerechtelijke stukken voorlezen. De zoveelste documentaire die probeert een slaatje te slaan uit de persoonlijke perikelen rondom de familie Spears. Zie ook Framing Britney Spears.

Best interessant, dit portret van een popster die gevangen zit in roem, familie en haar eigen juridische status, maar de uitwerking laat te wensen over. Journaliste Jenny Eliscu en filmmaker Erin Lee Carr vinden zichzelf net iets te geweldig en de geïnterviewde betrokkenen spreken nou niet bepaald tot de verbeelding. Het ontbreken van de medewerking van Britney Spears zelf wordt aanvankelijk redelijk goed ondervangen door een objectieve aanpak, maar uiteindelijk heeft de documentaire niet heel veel boeiende zaken te melden en zeurt de boel maar een beetje door.