Destino (2003)

Kortfilm uit het Disneyhuis met zijn typische kenmerken ervan inzake muziek, bewegingen van de personages en de animatie in het algemeen. Fantasierijke beelden, erg mooi bij momenten. Het is een verhaal van twee geliefden met een onbereikbare liefde. Leuk om eens gezien te hebben, maar memorabel is het niet. Iets te kitscherig ...

Disney & Dali in een project dat sinds 45 in de kast bleef liggen om het tegen 2003 in een afgewerkte versie toch uit te brengen en meteen ook genomineerd te worden voor de Oscars. Het is een blik op wat had kunnen zijn, want deze animatie was normaal een deel van een compilatiefilm. Nooit uitgevoerd om financiële redenen (vooral toch) anno 1945 als de oorlog in Europa nog maar net gedaan was. De inspiratie komt uit de Griekse mythologie, vereeuwigd in de stijl van Dali. Het resultaat is een dromerige en tijdloze animatie waarbij je niet altijd goed ziet wat uit 45 komt en wat uit 2003. Disney speelde volgens mij op veilig met wat meer fun, want in de late jaren '40 kregen we compilatiefilms als Make Mine Music (waar dit misschien nog net had in gepast), Fun and Fancy Free en Melody Time. Pas in de jaren '50 kwamen de echte lange animatie classics terug aan bod. Tegen dan was Destino al lang vergeten, tot het gelukkig terug werd opgepikt.