In Fabric (2018)

In eerste instantie stond deze film niet eens in de planning, ook na de wat wisselende reacties hier, maar na de trailer en een handige timing kon ik In Fabric mooi nog even meepakken. En erg blij dat ik dat gedaan heb. Strickland weet heel fijn een absurdistisch verhaaltje neer te zetten, met een bizarre modewinkel als epicentrum (wat er precies achter zit, nog steeds geen idee, ook niet heel belangrijk volgens mij) en een soort van demonische rode jurk als, ahem, rode draad. Ik vond de film op momenten echt hilarisch, de droge humor en de af en toe bizarre typetjes zorgden ervoor dat ik met een grijns de film doorkwam. Visueel zit het ook goed in elkaar; de eerste helft wordt een fraaie jaren '70 sfeer op het scherm getoverd, en bijvoorbeeld die reclame voor de modewinkel was daarin een hoogtepuntje. Ik moest sterk denken aan Argento en co op sommige momenten, en ik zie dat ik daarin niet de enige ben. De tweede helft had wat mij betreft iets compacter gemogen, ik vond Reg en Babs toch net iets minder leuke karakters, maar alsnog smaakt dit naar meer. Wel blij dat ik dit in de bios heb meegepakt, ik denk dat ik dit toch thuis ruim minder had kunnen waarderen. Strickland en Wheatley gaan hoger op de watchlist, dat moge duidelijk zijn.

Aardig splijtzwammetje is dit, zo te zien. Ik zit, zoals je in de sterren kunt lezen, in het ja-kamp. Fijne, betoverende en vrij trippy film die mij sterk aan de latere David Lynch deed denken, maar desondanks behoorlijk origineel was. Dit is toch wat ik in een film zoek: mooie kleuren, ontregelende dialogen, geweldige muziek van Cavern Of Anti-Matter (al was daar meer uit te halen) en een verhaal waar je net niet helemaal je vingers achter kunt krijgen. Je kunt er van alles in zien (zoals de immer spitsvondige [user=157338]De filosoof[/user]) maar hem ook op een oppervlakkig niveau tot je nemen en je gewoon laten meeslepen in een wereld die op de onze lijkt maar er net genoeg van afwijkt om megavreemd over te kommen. Eigenlijk vond ik alleen die jurk waar het allemaal om draait juist een beetje overbodig en storend. Het had prima zonder gekund. Dit was mijn eerste Strickland, ik had eerlijk gezegd nog nooit van de beste man gehoord, maar ik heb meteen zin om meer van hem te gaan zien. Als jullie dit lezen, fijne bioscopen van Nederland, overweeg dan eens een retrospectje. Groetjes!

Heerlijk absurd werkje. Had er gek genoeg niet heel veel van verwacht eigenlijk. Wist wel dat Strickland niet je doordeweeks regisseur is, maar toch stond het hele 'vervloekte object' verhaaltje me vooraf wat tegen. Gelukkig geeft Strickland er op zijn zachts gezegd een eigen draai aan. Want hoewel de jurk zeker een grote rol speelt binnen de film, is er ook duidelijk meer gaande. Aan de hand van een hoop weirde, individuele scenes schept Strickland een soort bevreemdend, mysterieus en soms ook hilarisch universum. Die twee managers, die baas van Reg, de hypnotiserende wasmachinepraat; stuk voor stuk kostelijke scenes die zo weggelopen lijken uit een Lynch film. Het eerst verhaal is sterk, maar zit nog net iets teveel opgezadeld met overbodig drama. Het tweede verhaal over de wasmachinemonteur richt zich iets minder strict op enkel het gegeven van de jurk en biedt wat meer ruimte voor Strickland om zich lekker te laten gaan. Vond dit verhaal dan ook het beste, met een finale die de perfecte apotheose vormt. Visueel had het misschien nét wat meer mogen vlammen, maar mijn zwak voor de giallo invloeden is dermate groot dat ik uiteindelijk weinig te klagen heb. Hetzelfde geldt voor de soundtrack die bij momenten duidelijk Suspiria resoneert, maar toch ook eigen genoeg aanvoelt. Toch maar eens wat ander werk van Strickland opsnorren, en misschien Berberian Sound Studio in de herziening gooien. Dit smaakte naar meer. 4*