C'est Ça l'Amour (2018)

Wat een magere opkomst hier voor dergelijke mooie, tedere film over echte liefde. Een erg natuurlijke schets van een uiteengeslagen gezin waarin niettemin de wederzijds liefde blijft smeulen wat uiteindelijk zal leiden naar vernieuwde krachten. Een charismatische Bouli Lanners is verbluffend goed als de wat knullige, naïeve maar goedmenende vader, maar de prijs van de beste vertolking gaat naar Justine Lacroix, als het 14-jarig meisje dat haar "age ingrat" verwerkt in voor haar nog meer bezwarende omstandigheden. Uitstekend camerawerk, mooie muziek in deze film, voornamelijk opgenomen in Forbach, de geboortestad van de regisseuse, die hier voor haar eerste film op eigen houtje, heel kanp werk heeft geleverd.

Pfff, hier werd ik zo gedeprimeerd van! Helaas dikwijls de realiteit bij scheidingen. Toch heel fijngevoelig gebracht.

Vond het drama niet zo naturel als sommigen hier, maar desondanks een prima film, die vooral in enkele losse momenten boven de middelmaat uitstijgt. Met als hoogtepunt toch wel de drugsscene die je ook op de poster ziet. Zo waarachtig maar ook zo relatief, met dank ook aan dochter Niki.