Spaghettiman (2016)

Pretty bad, maar het is zo slecht dat het eigenlijk wel weer grappig wordt. Deze B film steekt een beetje de draak met superheldenfilms, en dat kan ik wel waarderen. Het is allemaal behoorlijk knullig, het acteerwerk is slecht en de actie ziet er werkelijk niet uit. Waar de film wel in slaagt is de humor. Ik heb met een grote glimlach op mijn gezicht de film uitgekeken, er zitten genoeg leuke (maar flauwe) grappen in, en dat is precies wat een komedie moet doen. Daarom toch een voldoende voor deze hele foute film.

Met zo'n extreem beperkt budget - naar ik begreep bestaat een groot deel van de cast uit vrijwilligers - en zo'n bizar uitgangspunt vind ik dat Spaghettiman er precies zo uitziet en exact zo verloopt als zou moeten. De hele houtje-touwtje esthetiek past perfect bij de opzet, het plot, de personages en de setting. Oh, en bij de persoonlijkheid van de protagonist, laten we die vooral niet vergeten! Die gast is zo zelfzuchtig en gierig dat het uiterlijk van een film die veel meer kost hier absoluut niet op zijn plaats zou zijn. Alles hieraan is 'net niet'. En dat moet ook. Het is niet serieus bedoeld, laat staan dat de film gemaakt is om te wedijveren met Marvel dan wel DC. En toch vind ik 'm narratief behoorlijk goed in elkaar zitten voor z'n genre en stijl. Hoe Dale afglijdt in de schaduwen om van Clark een held te maken, ook al moet hij daarvoor zijn droom om politieagent te worden opgeven vind ik heel mooi uitgewerkt. En toch hoef ik er geen tranen om te laten, omdat je Spaghettiman met een flinke korrel zout moet nemen. Liefst gecombineerd met popcorn. Of pasta. Daarnaast vind ik de film hilarisch. Ik beloof jullie, mijn waardering zou hetzelfde zijn geweest als het gemiddelde hoger had gelegen, dus ik heb niet expres hoog gestemd om het gemiddelde op te krikken. Zodra je de kans krijgt en je verwachtingen niet al te hoog hebt staan, grijp dan een bord pasta, een papieren zak, een kapotte magnetron en geniet.