Rip Tide (2017)

Ik dacht, zo midden in de winter even een leeghoofdig filmpje met witte stranden, blauwe hemel en gebruinde meiden. En, ehh, ja, dat is het ook wel een beetje. Alleen wel een tikkeltje leeghoofdiger dan ik gedacht had. Dat kan blijkbaar. Als je alle suffe films uit het genre mode en surfer mixt, en daar alles uithaalt dat een beetje afwijkt van het absolute minimum, dan krijg je... dit. En ja, dan is elke andere film met zand, zee en golven al gauw een stuk beter.

Rip Tide Voorspelbare coming of age film met echt barslecht acteerwerk, en door het matige camerawerk en de slechte cinematografie ziet alles er ook goedkoop uit. De setting (Australië, strand, surfen) vergoedt wel wat, en de film heeft dat heerlijke Australische laid back sfeertje. Debby Ryan en sommige andere dames doen ook geen pijn aan de ogen, maar Rip Tide is voor de rest niet al te best.

Niet eens onaardig. Ook niet bepaald goed te noemen, maar met het heerlijke No-Worries-sfeertje van Australië is dit lange tijd best lekker weg te kijken. Leuk gespeeld wel, relaxed en de film doet lange tijd weinig fout. Jammer alleen van het laatste kwartier waar alle eindjes nog worden worden geknoopt en er nog een bak clichés wordt uitgestrooid waar je misselijk van wordt. Daarom net de verkeerde kant van de streep. 2,5*.