Mai-chan no Nichijô (2014)

Oh my. 't Was eigenlijk al lang geleden dat ik nog een echt stukje gore voorgeschoteld gekregen zag, daar bracht deze Mai-chan dan wel even verandering in. Geen dure film, ook niet wat je noemt subtiel of strak geregisseerd, maar wanneer het om de knikkers gaat dan is Sato wel thuis. Frutplotje uiteraard, eerste 20 minuten gebeurt er ook niet al te veel. Maid kostuums, een vage huisbaas, beperkte acteurs en een karrevracht aan harde filtertjes om de goedkope look wat te counteren (zonder al te veel succes trouwens, al voegt de editing wel wat toe). Dan blijkt plots dat Mai (een maid) één of andere gekke aandoening heeft waardoor ze wonden terug kan helen, hoe destructief ook. En wat doe je dan als collega? Als een gek beginnen snijden en opvreten natuurlijk. Héél erg blij is Mai daar niet mee, maar zo heel erg vindt ze het uiteindelijk ook weer niet. Gelukkig maar, want de film bouwt op naar een grotesque finale die een potje gore serveert zoals het hoort. Smerig, over-the-top, compleet gestoord. Een fijne afsluiter die de film ook wel nodig had, want het eerste half uur is wat flauwtjes. Het einde maakt een hoop goed. Erg goede cinema is dit verder natuurlijk niet, maar wie als horrorfan de laatste jaren wat op z'n honger gezeten heeft qua smerigheid neemt met dit uur-durende niemendalletje weinig risico. 3.0*

Filmbewerking van de beruchte manga is vooral een goedkope verzameling van slecht acterende, naakte dames en naar het einde toe een flinke dosis ingewanden die op de camera kletteren. Regisseur Sade Satô hoeft niet veel te doen, want het verhaal is immers al voor hem uitgedacht. Zelf voegt hij daar dan ook weinig aan toe. Mai Chan's Daily Life ziet er goedkoop uit, kent belabberd acteerwerk, grossiert in lelijk ontworpen gore-effecten en doet vooral erg weinig met het bekende concept. Wat er dan positief is? Een geconcentreerde focus om een aantal gemene beelden te tonen die ergens nog een bepaalde indruk achterlaten. Zonder meer een belediging voor cinema, maar wat verwacht je dan ook als je dit soort bronmateriaal aanhaalt om op het grote doek te zetten?