Steve Jobs (2015)

Flauwe biopic. De opzet is op zich nog wel interessant, al is het maar omdat het geen best-of verzameling uit Jobs' leven is geworden. Boyle probeert de figuur te scheppen door er drie momenten uit te lichten, maar slaagt daar maar halvelings in. Fassbinder doet het op zich best goed, toch voelt Jobs zelden aan als een realistisch personage. Komt misschien omdat de mythe rondom hem te groot is, of omdat zijn gedrag een beetje te lomp. Ik vond het in ieder geval lastig om een persoon van vlees en bloed in hem te zien. Boyle voegt daar als regisseur te weinig aan toe. Visueel is het redelijk saai, ook qua soundtrack stelt het allemaal niet veel voor. En dat voor een regisseur die toch wel bekend staat om z'n gestileerde aanpak. Da's misschien nog wel de grootste tekortkoming van de film. Als biopic niet geloofwaardig genoeg om Jobs fans te overtuigen dat het maar een wrek was, maar ook niet overtuigend genoeg om Jobs haters extra ammunitie te geven. Had er meer verwacht, komende van Doyle. 2.0*

Jammer hoe Boyle de tegenstelling tussen Fassbenders ego-character arc en het omlijstende familiedrama richting z'n kunstmatige extremen trekt. De laatste tien minuten zijn tenenkrommend. De rolbezetting is daarbuiten uitstekend, en de film scoort ook op belichting, set design en de passende '80s grain. Steve Jobs kan dan wel gezien worden als een voorafschaduwing van The Social Network (Jobs voor Facebook), dan wel als een nawee (2015 na 2010). In beide gevallen zit Sorkin achter het script, maar de film van Fincher was gelaagder en minder geforceerd. Na de zoveelste verwijzing naar een grootheid uit de Westerse canon geloofde ik het allemaal wel. Metaforen inkoppen is niet m'n grootste hobby.

Dat Steve Jobs een strontvervelende vent wat wisten we al. Nu zit je 2 uur naar een kwal van een kerel te kijken en het is nog erger dan ik had gedacht. Hoogte- of dieptepunt was toch wel de presentatie van een of ander computertje waarbij hij riep: Dit is samen met de beëindiging van WOII de belangrijkste gebeurtenis van de 20e eeuw. Kotsbakje bij de hand! Dit is vast een prettige film voor nerds. Het gaat ook best vaak over computers die niet compatible moeten zijn , of juist wel en of het team van Apple II bedankt moet worden, of juist niet en over een dochter die de zijne is, of juist niet...boeie! Afijn, na 2 uur dacht ik: waar heb ik in godsnaam naar zitten kijken? En kon ik gewoon weer analoog met een boek op de bank.