Stagecoach (1966)

Kan niet vergelijken met het originele, maar deze film weet niet echt mijn aandacht vast te houden. Matig verhaal met heel veel dialogen en zicht op de verschillende karakters, maar er gebeurt gewoon te weinig. De uiteindelijke aanval van de indianen stelt ook al niet te veel waarbij deze scène ook de plotgaten heel duidelijk maakt. Een leger soldaten wordt tweemaal toe uitgemoord door de Sioux en een postkoets met wat burgers kunnen deze indianen wel aan. Hoogstwaarschijnlijk zal het originele met John Wayne toch wel beter zijn. 5/10

Toen Howard Hawks in 1940 onder de titel His girl Friday een remake van The front page (1931) maakte, schreef de filmcriticus Otis Ferguson: "The main trouble is that when they made The front page the first time, it stayed made." En in principe geldt hetzelfde voor deze remake van het klassieke origineel uit 1939, want daarzonder zou dit misschien wel zijn beschouwd als een niet spectaculaire maar verder degelijke actie-western. Zoals het er nú voorstaat kan deze remake de vergelijking met John Fords klassieker wat mij betreft niet doorstaan, vooral dankzij Alex Cord die het best aardig doet maar wiens laffe zuinige mondje en ongunstige uiterlijk het mij onmogelijk maken om met hem mee te leven (zoals mij wel lukte met John Wayne, hoezeer ik hem ook geen sympathieke of sterke acteur vind), maar ook een beetje door Bing Crosby die bijna de hele film Bing Crosby speelt en alleen bij de bevalling even zijn lollige maniertjes laat varen (en dan bijna meteen ook de film steelt).         Pluspunten zijn de redelijk goede casting van de overige personages (met Slim Pickens die een prima Andy Devine neerzet), de mooie fotografie, de vrij sterke climax die in het origineel geheel en al off-screen plaatsvindt, en het opmerkelijk mooie moment wanneer Hatfield Dallas bedankt voor de manier waarop ze Mrs Mallory bij de bevalling heeft bijgestaan. Ook opmerkelijk: bij de verwisseltruc wanneer Robert Cummings de tas met de tienduizend dollar steelt laten regie en/of montage het achterwege om de kijker daar middels een aparte close-up nog even op te attenderen, hetgeen mijzelf het fijne gevoel gaf dat ik serieus werd genomen. (Over de massale slachting waarbij de Indianen zich zonder na te denken steeds maar weer zoveel mogelijk in de baan van de kogels van de blanken werpen (en dan komen ze even later nog eens terug voor een tweede portie!) heb ik het maar niet.) Al met al toch best aardig.