Hele, hele aparte Lynch (alweer). Tijdens het kijken van deze film, en vervolgens het lezen van de uitleg in het spoilertopic (bedankt vdv), heb ik me bedacht dat ik toch verkeerd heb gekeken naar Blue Velvet, en zeker Mulholland Drive. De wijze waarop Lynch mentale 'gekheid' verfilmt is intrigerend.
Ik heb niet ontzettend kunnen genieten van de film, voornamelijk omdat het zo ongelofelijk ingewikkeld is allemaal. Ik ga Lost Highway, Mulholland Drive, en misschien ook Blue Velvet, allemaal nog een keer bekijken.