Opinions

Saai christelijk geneuzel waar ze maar met moeite een geheel van kunnen maken. Camp Hope is niet noodzakelijk slecht gedaan maar het schiet gewoon totaal niet op. Het lijkt wel alsof ze 60 min footage nodig hadden om de andere 30 er mee op te kunnen vullen en ik bleef maar denken OK nu gaat het gebeuren maar zelfs bij de plot blijf je nog met lege handen zitten terwijl de credits al op het beeld verschijnen.

Als een Kippenvel/Goosebumps aflevering was het waarschijnlijk nog wel leuk geweest maar in het huidige formaat is het gewoon veels te lang. Verhaal opbouw zou best in een half uur kunnen passen het enige wat dan nog mist is een leuke plot om het bij voorkeur ''creepy'' af te sluiten.

Jesse Eisenberg staat wel leuk hier als een van de 3 ''hoofdacteurs'' maar met 2 scenes en een screentime van drie minuten zou ik het zelf maar met moeite een bijrol kunnen noemen.

Huilen met de pet op.

Een waardeloze poging van Chris Fisher om een soortgelijke effect te creëren in S. Darko met een zeer zwakke imitatie van het meesterwerk Donnie Darko op zowel visueel als muzikaal gebied. In detail ga ik niet maar ik kan je wel zeggen dat ze op beide vlakken een poging hebben gedaan en al heel snel behoorlijk op hun bek gaan. Visuele effecten waren vaak over de top en op de verkeerde momenten gebruikt waarbij het soms zelfs leek op een goedkope amerikaanse horrorfilm. De verhaalovereenkomsten zijn ook totaal niet toevallig dus halverwege de film begon ik te twijfelen of ik wel echt naar een sequel zat te kijken en niet naar een slechte remake in een nieuw zwerverjasje. Om wat voorbeelden te noemen Man die invloed uitoefend en ook nog eens een pedofiel blijkt te zijn, gebouw van bewuste (ex)-pedofiel die afbrand, huisfeest scene, een bioscoop scene, uitkijk over de stad scenes en zo zijn er nog wel een aantal overovereenkomsten die iets minder opvallend zijn.

Daveigh Chase als verlegen meisje vond ik nog best een aardige character dus mischien als Kelly zelf iets had ondernomen voor een vervolg dan had het wat kunnen worden. Het is maar goed dat hij dat nooit zou doen want anders was het een stuk moeilijker geweest om een eventuele slechte sequal te negeren.

Tijd om weer snel te vergeten en uit respect voor Donnie 0.5*

Mislukt

Met Eddie Redmayne als Hawking had dit een briljante film kunnen worden maar de makers hebben de plank volledig mis geslagen. Ze faalen keihard met wat eigenlijk het doel van zijn verhaal had moeten zijn namelijk wat voor briljante wetenschapper Hawking eigenlijk is en was. In plaats daar van krijgen we een veredelde soap serie die veels te veel aandacht besteed aan zijn huwelijk en zijn ziekte. Gemiste kans want de wetenschap wordt bijna volledig genegeerd en als er wel iets over in beeld komt dan wordt het weergegeven op het niveau van de gemiddelde GTST kijker. Je zou het kunnen vergelijken met een biopic van Ray Charles maar dan zonder muziek en alleen aandacht voor zijn blindheid en relaties.

Redmayne red de film nog een beetje maar om te zeggen dat het Oscar winnaar materiaal is wat overdreven. Het doet het uitmuntend in het eerste deel maar zodra hij in een rolstoel verschijnt is er maar weinig over van daadwerkelijk acteren. Aandacht voor Felicity Jones en David Thewlis die ook beide een goeie rol neerzetten.

Jammer... gelukkig is er dit jaar nog een andere biopic uit gekomen namelijk over Alan Turing. The Imitation Game zit vele malen beter in elkaar en Cumberbatch zet daar een bijna 2 uur durende Oscar waardige prestatie neer t.o.v de kleine 40 minuten van Redmayne. Ik ga er nog een halfje af halen want The Theory of Everything is mischien wel de meest tegenvallende biopic die ik ooit heb gezien. 2.5*