Opinions

Waanzinnig goed!

En toch had het weinig gescheeld of ik had deze film reeds na een minuut afgezet. Ik heb absoluut niks tegen een klassiek jazz-nummertje, maar het strookte niet bepaald met het beeld dat ik van deze film had. De eerste scène stuurde dit beeld evenwel meteen weer bij en na vijf minuten was ik deze teleurstelling dan ook al lang vergeten...

De titel geeft precies aan wat je van deze film mag verwachten: een doordacht verhaal waarbij de fragmenten door de kijker zelf op de juiste plaats moeten worden gezet. Op het einde van de film zijn de grote lijnen min of meer duidelijk, maar laat de regisseur ook ruimte voor eigen interpretatie.

Wat mij verder erg plezierde was de grove korrel die ook in de film Fucking Amål werd gebruikt en de vreemde talen Deens en Zweeds die het om de één of andere reden altijd erg goed doen bij mij.

Knapste aan de film is ongetwijfeld de manier waarop alles in beeld is gebracht. Dit draagt bij tot de attractieve sfeer, evenals het lied Adagio for Strings van Samuel Barber dat het op dit vlak natuurlijk erg goed doet. Ik kon me dan ook niet van de gedachte ontdoen dat Boe het zichzelf met dit nummer wel erg gemakkelijk heeft gemaakt. Maar goed, verder een uitstekende keuze.

De prachtige beelden gecombineerd met een sterk verhaal maken de film tot een uniek schouwspel dat alle eigenschappen van het medium film ten volle benut.

Christoffer Boe heeft me met zijn debuut dan ook erg weten verrassen.

4.5*/5.0*