Opinions

Jack Arnold was een held, maakte onderhoudende films met weinig geld.

Mara Corday een beauty, goed voor de top 10 (of zelfs top 5) van Hollywood schoonheden van de fifties en sixties.

Acteren kon ze ook, al werd haar de gelegenheid daartoe te weinig geboden.

Raar dat ze nooit meer bereikte, al was het naar verluidt haar eigen keuze om er vroegtijdig de brui aan te geven.

De special effects van deze film vond ik overtuigend genoeg, en het verhaal is prima van opbouw.

Met het acteerwerk heb ik ook geen probleem.

Beter zijn de prestaties in recentere films in dit genre ook niet of nauwelijks.

Lekker sfeertje met dat typische westernstadje en de woestijn er omheen.

Fijn om de film weer eens gezien te hebben via de Blu-ray (van 101 Films)

De eerste keer was al weer erg lang geleden, tijdens een Jack Arnold cyclus op de Duitse TV.

Sterke rol van Chandler, vooral in het rechtbank betoog laat hij zien wat hij kan.

Hij was destijds pas 38 jaar maar ziet er uit als iemand van midden vijftig.

Een acteur die met een oude kop geboren leek te zijn.

Dogie_Hogan zei het al eerder, de cast wemelt van de oogverblindende actrices.

Zelfs in bijrolletjes en als figuranten paraderen schoonheden over het scherm

Ik heb het dan over het TV scherm, want ik heb de film via DVD bekeken.

Die is matig van beeldkwaliteit (het AMC logo popt af en toe in beeld op)

Van de oorspronkelijke widescreen ratio is er op de DVD geen sprake.

Echt nodig is dat breedbeeld in feite ook niet voor een film als deze.

Goed drama

Deze remake van de versie uit 1933 is toch wel beter dan het vorige Mabuse deel (Die Unsichtbaren Krallen des Dr. Mabuse (1962)

Een blonde held, in gedaante van Peter van Eyck of Lex Barker, ontbreekt deze keer.

Een gemis vind ik dat niet.

Gelukkig is Gert Fröbe terug en speelt de rol van commissaris weer uitstekend.

Zijn assistent is Harald Juhnke, en die doet het hier leuk.

Sterk tegenspel is er van Charles Regnier (Mortimer) Walter Rila (Prof. Pohland) en Wolfgang Preiss (Dr. Mabuse)

Natuurlijk mocht ook hier een attractieve hoofdactrice weer niet ontbreken.

De rol van Senta Berger is maar klein, maar zij was wel een van de mooiste Duitstalige actrices.

Dat mag meetellen.

De Finse actrice Ann Savo ("Wackel Heidi") loopt ook nog even binnen, en die is ook niet om naast te kijken.

Haar Duits is slecht verstaanbaar, aber das macht kein Flaus aus.

De ontbrekende "held" werd min of meer vervangen door Helmut Schmid (Jonny Briggs)

Zijn rol is ook niet al te groot, maar past wel in het geheel.

De actiescènes zijn leuk, al heb ik een hekel aan de versnelde opnames die hier-en daar opduiken.

Dat werkt nooit overtuigend.

Ik verwacht niet dat de laatste twee delen van de serie deze film zullen evenaren.

Op naar het volgende deel "Scotland Yard Jagt Dr, Mabuse".

Helaas een tegenvaller voor mij.

Ook al ben ik een die-hard Maigret liefhebber, toch vond ik deze rolprent bijna niet te harden.

Maigret verhalen staan niet bekend om hun snelheid, maar deze versie is op momenten niet vooruit te branden.

Ik heb de film zelfs moeten stoppen en de volgende dag een tweede poging ondernemen, zo slaapverwekkend werkte hij op mij.

Het acteerwerk van de meeste leden van de cast is theatraal, en in silent movie stijl, met veel rollende ogen en overdreven uitdrukkingen.

Het ergst van al zijn in dat opzicht Valéry Inkijinoff (Radek) die speelt alsof hij solliciteert voor de rol van de klokkenluider van de Notre Dame in een andere film, en Alexandre Rignault (Heurtin)

Daar stopt het niet bij, ook sommige anderen doen hier, in iets mindere mate, aan mee

Diverse keren wordt de kijker "vergast" op een tragisch chanson, dat enkele scènes opslokt, terwijl de acteurs en werkeloos bij zitten.

Bauer heeft het postuur van Maigret, gezet en zwaar.

Hij is niet de slechtste vertolker van de rol, maar maakte op mij toch weinig indruk.

Filmisch gezien is het ook niet bepaald een plaatje.

Rest als zeldzame pluspunt de recente 4K restauratie (2020) van de film, in het Frans, met Duitse ondertiteling (ARTE)

Zó vreemd vind ik het dan ook niet dat Simenon zelf helemaal niet blij was met dit product.

Deze Maigret ga ik in ieder geval niet bewaren in mijn filmcollectie.

Claudette Colbert heb ik nog nooit slecht weten acteren, zo ook hier niet.

Een pittige dame, die daarbij een charmante vrouw blijft en geen manwijf wordt, en nooit ordinair in haar rol.

Vooral in het eerste gedeelte van de film komt zij goed aan bod.

Barbara Stanwyck, die hier door mr rumson genoemd werd als mogelijke kandidate voor de rol van Prudence Webb, vind ik ook een sterke actrice, maar mist het vrouwelijke dat Colbert wel heeft (en de schoonheid)

De titel van de film is niet voor niets Texas Lady.

Dat Colbert hier al iets ouder was stoort mij geenszins.

De leeftijd van 52 jaar is haar overigens niet aan te zien, ze bleef tot op late leeftijd zo goed als rimpelloos (zonder de schoonheidsoperaties die vele andere actrices ondergingen)

De verdere cast is goed bezet met Barry Sullivan (Chris Mooney) en Gregory Walcott (Deputy Foley) in het bijzonder.

Het goede acteerwerk wist mijn aandacht vast te houden, ook zonder al teveel actiescènes.

Al met al een western die wat afwijkt van de gangbare verhaallijnen in het genre, vooral door de rol van Colbert.

Aan het genre "Avontuur/Romantiek" mag gerust nog Comedy en Musical toegevoegd worden.
De film is geenszins serieus bedoeld, tongue-in-cheek, en de anachronismen zijn opzettelijk.
Phil Silvers (mét bril !) kan zich volledig uitleven met zijn one-liners, en neemt ook nog deel aan twee van de vier songs die er te horen zijn.
Anders dan Wilde, die gedubd werd, zingt hij in een daarvan zelf, en dat is hilarisch.

De actie is sporadisch, iets dat je niet zou verwachten in een Hollywood spektakel van dit soort.
Wel een beetje jammer, want Cornel Wilde was een schermer van olympisch formaat, en krijgt maar één scène waarin hij dat kan laten zien.
Daarentegen heeft hij meer zangscènes dan mij lief zijn (hemzelf waarschijnlijk ook)
Ik heb hem altijd een sterk acteur gevonden, maar in dit verhaal schittert hij niet echt, ook al is dat de schuld van het scenario.

Adele Jergens is (zeker in deze opmaak) bijna niet te onderscheiden van tijdgenote actrice Virginia Mayo.
Niet alleen qua uiterlijk, maar ook haar stem en acteerstijl zijn vrijwel identiek.

Er is ook enige "Nederlandse" inbreng.
De rol van grootvizier Abdu Hassan werd toebedeeld aan geboortige Amsterdammer Philip Van Zandt, en als een van de haremmeisjes is de uit Leiden afkomstige Nina Foch te zien.

Het geheel is gedrenkt in uitbundige Technicolor kleuren, die de vele fraaie actrices en figurantes voordelig laten uitkomen (de roodharigen overheersen)

De decors zijn indrukwekkend.
Dit moet aardig wat gekost hebben.

Het einde van de film is ook weer hilarisch, Phil Silvers als Frank Sinatra "zingt", gedubd door de echte Sinatra, een zwijmelende menigte schoonheden toe.

Pretentieloos Hollywood amusement, waaraan in die jaren grote behoefte was.

Sfeervol drama, opgenomen op locatie aan de Spaanse kust.

"Many men have made love to me "zegt Maria (Linda Christian) in een scène.

Dat lijkt op Christian's lijf geschreven te zijn, want ze had nogal een reputatie op dat gebied.

Dat zij de mannen van het dorp wild maakt met haar uiterlijk en houding komt geloofwaardig over.

Die uitstraling had ze zeker wel.

De film moet het dan ook vooral van haar aanwezigheid hebben.

De locatie doet ook een duit in het zakje.

Het verhaal zelf is eerder matig te noemen.

Weer eens bekeken, maar nu via de werkelijk zeer fraaie Blu-ray release.

Prachtig!

Ik vind de film nog steeds zo goed als toen ik hem voor het eerst zag.

Het verhaal blijft goed bedacht, zoals Lakte ook al zei.

Korte, maar sterke, rol van Audie als Jesse James.

De rest van de film kon mij ook bekoren.

Lapp en Randall spelen ook goed.

Goed verhaal, had wel wat langer mogen zijn.

Audie zo prominent op de poster te zetten is wel misleidend.

"Dr Mabuse versus James Bond" zou ook hebben gekund.

Van Eyck speelt hier de Britse geheimagent Bob Anders.

Het verhaal had zomaar een Bond film kunnen opleveren.

De onderwater scènes pasten daar ook al perfect in.

Mabuse is nog slechts een naam, die vervangen had kunnen worden door eender welke andere.

Het is een internationale aangelegenheid geworden, met een navenante cast, waaronder vele bekende namen :Leo Genn, Robert Beatty, Yvonne Furneaux, Claudio Gora, Charles Fawcett, en Gustavo Rojo, Dieter Eppler, O.E. Hasse. etc.

Van Eyck kreeg veel meer screentijd dan voorheen in dit warrige verhaal.

Hij speelt de rol duidelijk met een houding van : "wat een onzin, maar ik doe wel mee".

Hiermee kwam er een einde aan de uitgemolken reeks Mabuse films.

Leuk om een keer gezien te hebben deze afsluiter.

N.B.

Op IMDb staat deze film abusievelijk onder de Engelse titel "Dr. Mabuse Contra Scotland Yard".

Misschien valt de film beter wanneer je hem neemt voor wat hij is, een avontuur in de "Indiana Jones "- geest.

Hoe geloofwaardig zijn die films?

Ik ben zelf zonder verwachting een realistische film te gaan zien erin gedoken ( ) en heb mij prima vermaakt.

Voor mij mogen er nog meer van dit soort films uit België komen.

"Hollywood aan de Schelde" is hier wel een passende benaming m.i.

N.B.

Thure Riefenstein vind ik wel de sterkste acteerprestatie neerzetten, al mag die van De Bouw er ook wezen.

De tweede en meteen laatste western met zanger Vaughn Monroe.

Net als in zijn eerste (Singing Guns-1950) brengt hij het er ook hier heel aardig vanaf als acteur.

Zijn uitstraling is er niet groter op geworden.

De gehoopte opvolger van Roy Rogers werd hij niet.

Dat was weggelegd voor Rex Allen.

Geen slecht verhaal, en door de goede cast best te genieten.

Victor Jory speelt weer sterk als altijd.

Joan Leslie is erg mooi en acteert prima.

Harry Morgan, die de rol van haar lafhartige man speelt, is ook uitstekend op dreef.

Er zitten een aantal erg goede scenes in de film, vooral die met een lijkenwagen en ook de shoot-out.

Heel merkwaardig is een overval van Indianen (Apaches) op een wagenkaravaan(tje) gefilmd

De belaagden schieten erop los (zelfs met een Gatling gun) dat het een lieve lust is, maar er is tijdens bijna het hele gevecht geen Indiaan te zien, alleen krijgsgehuil te horen.

De Duitse DVD van Filmjuwelen laat nogal wat beeldbeschadiging zien, en lijkt hier en daar stukjes film te missen.

Ik heb desondanks wel plezier beleefd aan het bekijken van deze zeker niet langdradige western.

Een redelijk vermakelijke film, die echter de ene onwaarschijnlijkheid op de andere stapelt.

Jammer dat hier niet wat meer mee gedaan is, want Catherine Frot is (weer) erg sterk in haar rol.

Balibar vind ik geen prettige actrice om te zien.

Enkele bijrollen zijn te dik aangezet, op het belachelijke af.

Veel sprongen in het verloop van het verhaal

Het einde is afgeraffeld en teleurstellend.

Zonde van Frot, die verdiende beter.

Intens genoten van dit (te) onbekende pareltje.
Een noir-sfeertje met uitstekend acteerwerk van de complete cast.
Iedereen zit goed in zijn/haar rol, maar Kathleen Harrison (Granny Quilliam) steelt wel de show.

Tevens een mooi tijdsbeeld van Londen in de jaren vijftig.

De inbraak- en ontsnappingspoging is geweldig spannend gefilmd en gespeeld, en wist mij op het puntje van mijn stoel te krijgen.
Knap werk van regie, cameraploeg en Terence Morgan (David)

Een meesterwerkje?
In ieder geval meesterlijk.
Deze komt gegarandeerd nog wel eens in mijn DVD speler terecht.

Gedurende de gehele speelduur wist de film mijn aandacht vast te houden.
Heel veel bekende gezichten in de cast, ook in de kleinere rollen, leuk om die te herkennen.
De Bouw (favoriete acteur) en De Smedt (niet zo favoriet) leveren degelijk werk af.
Sofie Hoflack, die ik helemaal niet kende, maakt indruk.

Zeer goed gefilmde actiescènes.

Het enige echte minpunt is voor mij dat het niet duidelijk werd wat de dader tot de gruwelijkheden dreef.
Ik ken het boek niet, en vraag mij af of dat daarin wel duidelijk uit de doeken gedaan werd?

Zo voor de vuist weg kan ik niet op de proppen komen met een "Cavalry western" die van mij als waardering 4* heeft gekregen.

Veel zullen dat er in ieder geval niet zijn.

"Two Flags West" is een uitzondering, want dit is een sterke film op alle gebied.

Verhaal, setting, en acteerwerk.

Een groot-budget western ook.

Nooit zag ik een zo groot indrukwekkend fort, en zelden zoveel figuranten (Indianen vooral)

Reken daarbij de grote namen in de cast en je weet waar het geld naartoe is gegaan.

Gezien het resultaat waren het terechte uitgaven.

De John Ford "Cavalry westerns"zullen wellicht nog meer gekost hebben, maar kunnen voor mij niet tippen aan deze.

De loftrompet (of bugle ) is hier al eerder door mede-MM gebruikers gestoken, ik doe er nog een stoot bij.

Chandler heb ik zelden zo door het lint zien gaan als hier, en de overige cast, tot in de bijrollen toe, geeft alles wat ze in huis heeft.

Veel westerns heeft regisseur Robert Wise niet gemaakt, maar in 1948 bewees hij reeds dat hij het in zijn vingers had, met de sterke "Blood on the Moon".

Veel te lang links laten liggen.

Met graagte nog eens te bekijken in de toekomst.

Eastwood doet zijn spaghetti-kunstje nog een keer in deze Amerikaans-Mexicaanse productie.

Je zou bijna denken dat het een Italo-western is, maar nee dus, al zijn de ingrediënten aanwezig.

Het recept blijkt nog steeds te werken.

Hoofdbestanddeel is hier evenwel de schitterende Shirley MacClaine, die Clint zowat van het scherm speelt, en de film voor mij genietbaarder maakt dan een aantal andere Eastwood westerns.

Na "The Outlaw Josey Wales" is "Two Mules for Sister Sara" de door mij meest opnieuw bekeken Eastwood film.

Heel graag nóg een keer binnenkort