Log

vote posted

vote posted

Om weer even terug on-topic te gaan waar we hier voor bij mekaar zijn: het beoordelen van films...
Als je niets met MJ te maken wilt hebben: kijk dan niet.

Dat gezegd hebbende: wat slecht dit.
Om met het goede te beginnen: Jaafar Jackson is fantastisch gecast. Acteerwerk en dansen is uitermate overtuigend. Ook mooi gedaan zijn de subtiele veranderingen van zijn gezicht. Na de eerste nosejob die uitgebreid aandacht krijgt zijn volgende veranderingen subtieler, maar op een pleister na wordt daar geen aandacht aan gegeven. Wel zie je bijvoorbeeld subtiel zijn jukbeenderen groeien en zijn neusje krimpen. Mooi gedaan.

Verder was het écht niet best, ook technisch niet. CGI van alles met dieren was écht belabberd.
En dan die opsommingen: En toen las ie een boek van Peter Pan en dacht: zo'n neusje wil ik ook. En toen stond ie op een kermis en dacht: nu wil ik een eigen kermis. En toen las ie weer in Peter Pan en dacht: ik wil ook een Neverland. Hij ziet Fred Astaire op TV en denkt: ik maak een dans-clip. Hij ziet een horrorfilm en denkt: ik maak Thriller.

Verhaal, scenario en filmtechnisch is het écht gewoon niet best. Als film een 2. Hooguit.
Als je alleen geïnteresseerd bent in een interessante film: doe het niet.

Als je daarentegen een keer wat dichter bij Michael Jackson wilt zijn dan dat ooit mogelijk was: ga fijn kijken. Alleen dan is het de moeite waard. En kijk gewoon dwars door het kleuterscript heen, dat 'leest' alsof een schoolkind een verslag van een schoolreisje heeft gemaakt.
Als je dat allemaal vergeet heb je gewoon een leuke avond.

vote posted

vote posted

vote posted

(reactie op ander bericht)


Wat een toffe film is dit. ZInloos geweld en totaal geen verhaal.
Popcorn op schoot, riemen vast en gaan!

Lijkt wel of Marvel 'even' een statement wilde maken met: "Dat we nu onder Disney vallen wil niet zeggen dat we braaf zijn". Dat de film een TV-film is sluit daar wel bij aan, zodat maar zoveel mogelijk mensen hem kunnen zien.
Prima ook dat deze maar zo'n 50 minuten duurt; het statement is dan wel gemaakt.

Ook wel aardig met psychose en realiteit die door elkaar lopen; ook dat hebben we binnen Marvel natuurlijk eerder gezien, met Moon Knight als hoogtepunt. Een waarschuwing/noot aan het eind om professionele hulp te zoeken als je zelf lijdt aan PTSS (PTSD) is toegevoegd en lijkt me inderdaad op zijn plaats.

Overtuigende rol van Jon Bernthal als Frank Castle, voor zover een dergelijke rol ook maar enigszins geloofwaardig zou kunnen zijn. Maar goed; dat is Die Hard ook niet. En toch vinden we dat allemaal een classic.