Opinions

Om even hier op te reageren. De dokter zegt op een gegeven moment tegen Ayka "wat gaat er toch om in je hoofd?" op een neerbuigende toon alsof Ayka dom bezig is. Ook wij als kijker vragen ons af wat er om gaat in haar hoofd. Dat de camera eigenlijk nooit een scene toont maar altijd dicht op haar gezicht of hoofd zit lijkt daarvan de uitdrukking te zijn. Dat begint er al mee dat ze haar baby achterlaat: waarom doet ze dat? Langzaam wordt duidelijk wat haar probleem is en dan begrijpen we dat ze met haar rug tegen de muur staat en dat de wereld voor sommigen extreem onrechtvaardig is. Het gedoe met de honden lijkt te opperen dat haar leven eveneens een hondenleven is in een dog-eat-dog-wereld waarbij de honden in de kliniek soms zelfs nog beter worden behandeld dan Ayka wordt behandeld.

De mensen in de normale wereld zeggen aldoor dingen tegen Ayka die voor haar niet relevant zijn (ironisch genoeg inclusief het 'Doe je mee met de cursus rijk worden?'): wij in de normale wereld hebben geen idee wat er afspeelt in haar wereld en we willen het ook niet weten. Dat is volgens mij ook de betekenis van de mensenmassa in het metrostation: zij verdwijnt in de mensenmassa zoals ook wij als maatschappij haar niet zien, maar de regisseur dwingt ons om wel naar haar te kijken (en ook daarom is de camera aldoor op haar gericht). Dat het hele verhaal afspeelt in een door onze opwarming veroorzaakte sneeuwstorm geeft niet alleen de perfecte dramatische achtergrond maar lijkt ook symbool te staan voor de kritiek dat wij zelf verantwoordelijk zijn voor deze mensonterende situatie maar dat niet onder ogen willen zien.

Ik vond het een extreem aangrijpende film. Ik kan me niet herinneren dat ik eerder na het zien van een film zo blij was mijn relatief zorgeloos luxeleventje te kunnen leiden...