Deze film heeft m.i. een (groot) minpunt maar is verder een film van topkwaliteit!
Het minpunt van de film is dat het barst van de visuele 'slordigheden/foutjes'. Zoals bij de scene waar de vrouw 'Run' op het papiertje van Leonardo schreef, hier zette zij het glas met rechterhand neer, maar bij het veranderen van de camera is het ineens haar linkerhand. Bovendien zag ik op het moment dat zij een slok van haar drinken neemt geen glas in haar handen. Ook een vlek in het gezicht van 'Chuck', die in een volgende camerashot verdwenen is. Een ander voorbeeld is het papier rechtsboven de 'stervende nazicommandant'. Zo zijn er (helaas) nog tal van voorbeelden.
Maar genoeg over het bovenstaande. Qua acteerwerk, sfeer, verhaal, spanning etc is de film zeer sterk! Ik vond het van begin tot eind een (meer dan) boeiende film. Zelfs zo boeiend dat ik op kort termijn de film voor de tweede keer heb bekeken (wat voor mij een uitzondering is). Toen ik de film voor het eerst zag, vond ik de film vooral spannend. Bij de tweede keer kon ik genieten van de subtiele details die (vooral) waarde krijgen door het einde te kennen. Zoals: - de onhandigheid waarop Chuck zijn pistool inlevert, - de blik van Chuck als over hem wordt gezegd dat hij 'not hard on the eye' en 'a good man' is, - de reden waarom dezelfde vrouw (die ook 'run schreef) reageerde toen werd gevraagd of ze 'Andrew Leadess' kent.- De hoeveelheid muizen die ik met terugwerkende kracht interpreteer als een psychose in plaats van werkelijkheid. - Maar vooral ook de wijze waarop je in de wanen/psychoses van Leonardo wordt meegenomen, zoals bij het gesprek met de 'echte' Rachel waarmee ik persoonlijk helemaal op het verkeerde been ben gezet.
Het einde was voor mij verassend. Een aantal dingen had ik correct voorspeld, maar het plot werd mij pas aan het einde van de film duidelijk. In mijn ogen dus niet zo voorspelbaar zoals sommigen hem hebben ervaren.
Voor mij is het zeker vier sterren waard (zonder de visuele slordigheden zou ik het waarschijnlijk 4,5 sterren geven).