Deze film roept veel emotisch op. Aan de ene kant kun je je de frustratie van Owen volledig voorstellen (zeker wanneer je zelf een dochter hebt) en roept alles in je "dat je ook zijn kop van zijn romp zou draaien". Anderzijds doet het je beseffen hoe moelijk dit is. Alles en iedereen is gelukkig, gezin compleet, vrolijke kinderen en toch.... zo onder je ogen!
Emoties ook omdat dit de realiteit van de dag is. Kinderen hebben allemaal een telefoon/computer en de wereld ligt letterlijk in hun handen. Schwimmer weet dat heel goed te verbeelden en Liberato speelt de rol van Annie subliem.
De film kan wat mij betreft bijna als voorbeeld dienen op scholen. Als je hiermee al één kind weet te redden, dan is dat winst.
Het eindshot, zonder iets te verraden, is misschien wel (gezien wat je dan weet) het meest heftig en confronterend.