Al meteen in het begin van de film, vond ik het verhaal wel erg gehaast voortgaan. Nergens enige diepgang. Ook houterig gespeeld. Met name de 1e helft van de film, vond ik vaak ook nogal ongeloofwaardig. Paramaribo zag er te mooi en opgepoetst uit. Men wandelde voorbij als ware het in een soap serie. Het milieu van de jonge Waldemar leek mij te goed gezien het tijdsbeeld van begin jaren 20: zijn broer, financieel directeur van de KLM? Zou zelfs nu opmerkelijk zijn.
Het spel raakte mij niet. Frits Lambrechts was een dan de weinige goed gespeelde rollen en niet alleen omdat ik hem persoonlijk ken.
Het onderdeel in de oorlog, met name de kampen, was wel geloofwaardig en raakte mij wel. Het verhaal op zich was ook wel goed.