The Wedding Planner (2001)

Een romantische komedie. Het plot is niet echt waarschijnlijk, maar wel leuk bedacht: the wedding planner komt voor een onmogelijk dilemma te staan, professioneel blijven of haar hart volgen...... Ze is een kei in het organiseren van bruiloften, maar wat minder goed in het organiseren van haar eigen liefdesleven. En dan gaat de familie zich er ook nog mee bemoeien! De rollen zijn wel een beetje overtrokken en lichtelijk suf gespeeld. Maar dat hoort een beetje bij dit type film. Verwacht geen hoogstandje, het is gewoon een feel good movie voor een gezellige avond!

Dit is helemaal niets. Van te voren zei mijn vriendin al: Ik ben benieuwd waar één van de karakters aan het einde van de film zich naar toe zal haasten: de luchthaven, de bus, of een kerk? Het blijkt het stadhuis te zijn. Het uitgangspunt is natuurlijk typisch, van het niveau vroedvrouw die voor de aanstaande vader valt. De mannelijke hoofdpersoon zit hier wat mij betreft fout, want zelfs al gebeurt er niets op een date en ben je ook niet meer van plan, het is netjes om ten minste te melden dan je een vriendin hebt. Aan het einde krijgen ze elkaar natuurlijk toch, na onwaarschijnlijke verwikkelingen zoals het accepteren van een huwelijksaanzoek van iemand die ze nauwelijks kent alleen omdat hij een mooi poppenhuis gebouwd heeft, twee huwelijke die niet doorgaan en de eerder aangestipte race naar het stadhuis. Visueel verder ook geen zak aan, muziek is niet super, maar is wel erg goed gesynchroniseerd met de beelden en dat zie je helaas niet vaak. Om die reden toch niet het absolute minimum. 1*.

Eh. Bij het zien van de naam Lopez op de poster had ik al een beetje mijn twijfels, die vrouw lijkt namelijk ondanks haar drijfveer nooit een fatsoenlijk project te kiezen. Niettemin stelt ze zichzelf een stuk subtieler en sterker op hier dan dat ze normaal doet. McConaughey had ze er klaarblijkelijk in ieder geval mee aan boort kunnen trekken. The Wedding Planner is een film die nadeel kent omdat het zo fout aanvoelt, maar in plaats van dat dit naar een voordeel wordt getrokken houdt deze film de toon aan dat het moraal vanuit de personages goed is. Noem me dan maar een loser, maar als je vreemdgaat is vergiffenis bij mij allang van de baan. Al helemaal als je op het punt staat te trouwen met de ander, dan zit je simpelweg in te extreem terrein. Voor Shankman is dat echter nauwelijks een probleem, want de film vind klaarblijkelijk alsnog wel een perfecte glimlach in elk gebroken gebit. Acteerwerk is bovengemiddeld en de chemie mag er best wezen, maar dat mag je dan ook verwachten als je een acteur als McConaughey aantrekt. Past niet echt helemaal in deze film, maar hij lost het goed op. Ook de overige prestaties mogen er wezen, waarbij de acteurs uiteindelijk wel een prettige en vlotte kijkervaring kunnen realiseren. Neem daarbij soms een mooie opbouw van de achtergrond en je hebt geen vermoeiende ervaring. Wel een ervaring die ik soms stuitend vind in z'n denkwijze. Ik kan dan ook moeilijk echt geduld of sympathie opbrengen voor de situaties waarin de personages zich hier bevinden. Wat mij betreft hebben ze namelijk alle ellende die ze meemaken aan zichzelf te danken, en met ze meeleven in hun avontuur om daar vervolgens uit te kruipen gaat dan ook volledig aan me verloren. Jammer, want dat doet veel afbreuk aan het nog redelijk stabiele eindresultaat.