Deadly Past (1995)

Deze film vond ik indertijd episch genoeg om er de VHS band van te willen hebben. Of de inbrekers het een jaartje of wat later met me eens zouden zijn geweest is niet aan de orde gekomen, met dank aan de videorecorder die de band al voor die tijd opvrat. Zo’n dertig jaar later is de film nauwelijks achterhaald, en Alt en Pfeiffer zijn nog even mooi. Indertijd was niet zozeer Luke als Nick die ik als style guide zag. Veel slimmer en beter haar. Maar geen van allen heeft na deze film nog iets serieus gedaan geloof ik. Oh, Marc Dacascos, meh. En Alt, nog erger. Hoe dit verhaaltje afloopt is te flauw, alle punten die de film verdient zitten in het eerste uur. En zo veel zijn dat er eigenlijk al niet. Stijlpunten voor Deedee in de sex swing, dat zal wel wat onrustige nachten veroorzaakt hebben indertijd. Hoe ze daar dan geen behoorlijke Hollywoodcarriere uit haalt, het is me een raadsel. Eigenlijk is er maar één ding dat deze film echt goed doet, en dat is het liedje bij de credits: Mary Black, The Loving Time. Daar heb ik de lyrics indertijd nog van uitgeschreven indertijd - wellicht vandaar dat die band opgevroten werd. Ja, zo werkte dat toen.