Jouw manier van redeneren bij videoclips

Wanneer je een videoclip bekijkt, kun je (voor zover ik weet) op twee manieren redeneren:

1. Vanuit de muziek naar het beeld: dit leidt maar enkele keren tot een bevredigend resultaat, zoals bij Autechre - Gantz Graf, omdat het erg moeilijk is om ieder geluid uit een nummer te verwerken in de videoclip. Zo redeneer ik meestal als ik mijn koptelefoon op heb wanneer ik clips kijk, omdat de muziek in dat geval erg op de voorgrond treedt.

2. Vanuit het beeld naar de muziek: je kijkt allereerst naar het beeld, en beredeneert vervolgens hoe goed de muziek erbij past. Ikzelf heb gemerkt dat dit tot veel positievere resultaten leidt, omdat het in zo'n geval vooral belangrijk is hoe de sfeer van het nummer wordt verwerkt in de videoclip, in plaats van ieder (opvallend) geluid, en dat is natuurlijk een stuk gemakkelijker te bereiken dan het eerdergenoemde.

Nu heb ik hierbij de vraag: hoe redeneren jullie?

Daarnaast zijn opmerkingen over andere vormen van redeneringen uiteraard zeer welkom.

Een clip is in feite niets anders dan promotie voor de muziek, alhoewel hij de laatste tijd een veel belangrijkere rol heeft gekregen.

Het belangrijkste vind ik dat het mekaar aanvult. Ieder geluid uit het nummer hoeft er niet in te zitten het hoeft niet eens een verhalende vorm te hebben. Het kan op allerlei vlakken entertainen en zodra de klik er is vind ik het prima. Hecht sowieso vanuit filmisch oogpunt weinig waarde aan een clip.

Jij ziet ook geen filmische kwaliteit in de clips van Cunningham en consorten? Me dunkt dat die een audiovisuele ervaring schenken die je maar zelden ziet in langspelers..

Tuurlijk hebben sommige videoclips filmische kwaliteiten. Hoeveel regisseurs maakten eerst reclame en videoclips alvorens ze met het echte werk begonnen? David Fincher, Jonathan Glazer en Michel Gondry zijn allemaal begonnen met videoclips en hebben zo hun kwaliteiten ontwikkeld. Maar vooralsnog zijn videoclips en films op de eerste plaats bedoeld als entertainment.

Dat ligt er maar net aan in welke hoek je zoekt, niet? Daarnaast kan entertainment uiteraard best over filmische kwaliteiten beschikken, maar dat wilde je volgens mij ook niet zeggen.

Ik begrijp de vergelijking niet helemaal. Een videoclip is gewoon bedoeld om muziek te begeleiden. Je tweede optie, eerst kijken naar de filmische aspecten en dan muziek erbij zoeken heeft niks met een normale videoclip te maken.

Dan is het eerder gewoon een korte film.

Bij een aantal clips is die scheiding helemaal zo duidelijk niet. Rubber Johnny (Cunningham en Aphex) is een heel duidelijk voorbeeld.

Ik doel niet op specifieke voorbeelden.

Als Rubber Johnny allereerst een visueel gerichte film was waar muziek 'bij is gevonden' is het geen videoclip denk ik. Eerder een kortfilm.

En als het begon bij de Aphex track waar Cunningham later beelden bij gemonteerd heeft is het wel een videoclip. Maar dan lig je dus niet in de tweede categorie van de topicstarter.

Rubber Johnny is ook geinspireerd door een nummer van het Aphex Twin album 'Drukqs'. Dus in feite is het gewoon een lange videoclip.

Als hij het nummer nou speciaal voor Rubber Johnny had geschreven dan zou je het wellicht kunnen beschouwen als een korte film.

Toch is de video niet echt gemaakt als videoclip (maw, ter promotie van het nummer).

Ik denk dat je me verkeerd begrijpt: ik heb nergens gezegd dat een videoclip wel of niet gemaakt wordt om muziek te begeleiden, maar sprak over een subjectief redeneringsproces, dus over hoe jíj redeneert, en niet hoe de makers redeneerden tijdens de creëering. Het woord 'videoclip' nam ik vooral in de mond omdat op het gebied van audiovisuele experimenten veel plaatsvindt binnen deze filmvorm, maar deze redeneringsvormen gelden uiteraard net zo goed voor een film als Umfeld, al zullen sommige users die langspeler waarschijnlijk ook omschrijven als een uitgerekte videoclip.

De redeneringsprocessen gaan uiteraard met elkaar samen, maar het viel mij op dat je videoclips heel anders interpreteert als je vooral let op de muziek, of vooral op de beelden: bij het eerste wil ik de ontwikkelingen/geluiden binnen het nummer op de een of andere manier terugzien in de beelden (via editing of enige vorm van beweging, zoals in Autechre - Gantz Graf), terwijl, indien ik vooral let op de beelden, een sfeervolle uitwerking van de muziek genoeg is.

Het is toch een korte film? Ik geloof dat ik dat Onderhond eens ergens heb zien zeggen. Daarbij is Rubber Johnny volgens mij gewoon uitgebracht als een film.

Rubber Johnny is inderdaad uitgebracht als kortfilm, maar zweeft toch duidelijk tussen de twee werelden in. Hangt wel érg vast aan het nummer ook.

Dat is het hele idee van een clip. Thriller is ook ruimer en heeft zelfs een klein stukje drama (evenals mijn favoriet Jeanny van Falco) maar het blijft promotiemateriaal. (om op een eerdere opmerking te reageren) Er worden heus wel eens leuke dingen gedaan in clips en ik schrijf het ook absoluut niet af als iets mislukts maar het is in mijn ogen duidelijk ondergeschikt aan film en heeft in mijn ogen weinig van doen met een verhaal vertellen zoals dat in films gebeurt.

Vind ik een beetje een achterhaalde filmvisie verder, maar ach. Daarnaast zijn er volgens mij genoeg clips aan te halen die het label "promotiemateriaal" sterk overstijgen.

Noem er eens een paar?

Het werk van Pleix onder andere.

Tja, da's weer een subjectieve kwestie natuurlijk. Er zijn ook mensen die de clip van Jeanny van Falco de titel 'clip' vinden overstijgen, om maar wat te noemen.

Omdat? Het ís toch film?

Inderdaad, want veel clips hebben naast de intentie om als promotiemateriaal te dienen ook de bedoeling om kunst te zijn, waardoor ze in mijn ogen uitstijgen boven slechts commercialiteit.