Kunnen expliciete seksscènes een film met verhaallijn beter maken ?

Ik heb me weleens afgevraagd of het mogelijk is om een geslaagde film ( met inhoud / verhaallijn) te maken met expliciete seks .

Ik ben overigens niet de enige die hierover nagedacht heeft . Zo speelde niemand minder dan JLG ooit met het idee om een pornografische film te maken . Maar ook Orson Welles heeft er over nagedacht en heeft zelfs enkele expliciete seksscènes in 3 A.M. (1975) van Gary Graver geregisseerd .

Uiteindelijk zijn beide heren echter tot de conclusie gekomen dat het niet mogelijk is om een geslaagde film te maken omdat een ( pornografisch ) expliciete seksscène bedoeld is om kijker seksueel op te winden en is dus ' (s)exploitatief ' van aard .

Volgens Orson Welles zijn seksfilms ' sexploitation ' omdat het primaire doel van expliciete seks is om kijker seksueel op te winden en waar seksuele handelingen belangrijker zijn dan de inhoud of de verhaallijn . Met als gevolg dat een expliciete seksscène in een film met inhoud niet nodig is , omdat het hoofddoel van een film met inhoud iets anders is dan kijker seksueel te prikkelen . Een film kan dan niet helemaal geslaagd zijn als zo'n film een (seks)scène bevat die inhoudelijk geen toegevoegde waarde heeft .

Hoe denken jullie hierover?

Ter illustratie een voorbeeld :

Gaspar Noé heeft geprobeerd een interessante film met expliciete seksscènes te maken . Maar persoonlijk vind ik de seksscènes in Love (2015) niet geslaagd . Ten eerste voegen ze inhoudelijk niets toe. Ten tweede vind ik ze helemaal niet opwindend en zelfs saai .

Wat mij betreft faalt Noé in dit geval op twee fronten ...

Dat hoeft niet, juist niet in een film met verhaallijn (itt porno). Voorbeeld is La vie d'Adele, waar de seksscènes iets vertellen over Adele, net zoals de eetscenes dat doen, en ook over de aard van de relatie.

Steeds minder seks in populaire films: 'Seksscènes verkleinen je markt' - nos.nl