Welke film zou je misschien moeten/willen herzien?

Aangezien films maar zelden beter worden met de leeftijd spendeer ik zelden tijd aan het herzien van films die ik laag gewaardeerd heb. Uitzondering zijn de +/- 100 films waar ik nog een review bij moet neerpennen.

Verder ben ik al een paar jaar bezig met het herzien van favorieten, een erg fijne afwisseling tussen het kijken van nieuwe films. Je moet er niet mee overdrijven, maar 1tje/2 weken is een erg fijn tempo, maar het is best waardevol om die nog een keer terug te zien en te evalueren of ze nog steeds even goed/beter zijn.

Nu kinderen ouder worden begin ik vanzelf films te herkijken.

Maar dan kies je inderdaad eerder voor films die goed in geheugen liggen dan films die niet goed bevonden waren.

Herzieningen van films die je laag gewaardeerd hebt zijn toch juist uiterst belangrijk en part of the deal? Je smaak evolueert voortdurend.

Welke deal? Ik zie het verband niet. Omdat je smaak evolueert moet je maar slecht gewaardeerde films gaan kijken? In de hoop ze op te waarderen? Waarom zou ik dat doen? Of moet ik de door mij slechte gewaardeerde films gaan herzien opdat mijn smaak zich verder ontwikkelt? Zie ik ook het nut niet van in.

Kijk; ik geloof echt wel dat je smaak verandert met de jaren. En ik geloof ook dat het op een gegeven moment 'stopt'. Ik ben nu 38 en de enige ontwikkeling die er nog in mijn smaak 'zit' is het feit dat ik alsmaar meer dingen leuker ga vinden (breder). Maar ik geloof niet dat mijn kritische blijk op films nu nog echt verandert. De films die ik na mijn persoonlijk filmrevolutietje zag en zeer laag beoordeelde ga ik nu niet opeens heel goed vinden. Of ik moet als volwassen filmkijker wel zo'n grote offday gehad hebben bij het kijken van een bepaalde film (en niet in de mood ervoor, en de inhoud niet begrepen, en emotioneel geen inspanningen gedaan om de film te grijpen)..... maar die kans acht ik klein eerlijk gezegd. Dan kan het enkel nog maar gelden voor films uit mijn kindertijd of tienerjaren. Maar ja; hoeveel 'moeilijke' films zag ik in die tijd? Vrijwel geen. Dus ik houd me nu liever bezig met nieuwe ervaringen of met het genieten van films die ik toch al geweldig vind, of met het herzien van films uit mijn kindertijd waar ik nog enige nostalgie bij voel... Maar zelfs na een herziening van een film uit mijn videotheektijd volgt er zelden een fikse ophoging.

Als je er zelf van overtuigd bent dat je je filmratings kan vertrouwen, dan kan ik je volkomen volgen. Too many films, too little time, weet je wel! In mijn geval echter kan ik mijn ratings van 3 jaar terug al voor geen haar meer vertrouwen. Vooral bij genregerichte en 'style over substance' werkjes , daar ik in mijn filmbeginjaren van de belemmerende overtuiging was dat een film, wil hij goed zijn, één of andere psychologische diepgang moest bevatten.

Ik denk dat ik op basis van een 200-tal herzieningen (voornamelijk films die ik goed vond, maar ook een aantal die ik erg slecht vond) de laatste 5 jaar welgeteld 1 film opgewaardeerd heb met een halve ster. Dat zijn statistieken die niet echt aansporen een hoop laaggewaardeerde films te gaan herkijken in de hoop dat er ééntje bijzit die ik ineens wat beter vind, laat staan dat ik de film ineens geniaal zou vinden.

De helft van mijn top 10 bestaat uit films die ik eerst relatief laag waardeerde Dat een film kan/moet groeien, geloof ik dus absoluut wel in. Of het moet allemaal aan mij liggen.

20 is dan ook zo'n leeftijd dat er nog vanalles verandert in je smaakpatronen. Ook vaak een leeftijd waar je nog veel kan "ontdekken". Doe er nog 15 jaar aan films kijken bij en je begint zo langzaam het idee te hebben dat je wel een redelijk goeie grip hebt op de meeste strekkingen en benaderingen

Dat gezegd zijnde, 20 zijn is véél fijner

Goede punten van iedereen. En, wellicht ten overvloede, het gaat bij mij ook in de meeste gevallen om films die ik in mijn vroegste studententijd zag. Zoals McSavah eerder ook schreef, vaak "een eerste van" en soms nog aan begonnen met iets te weinig voorkennis (hoeft voor een écht meesterwerk vaak niet nodig te zijn natuurlijk, al telt wel een bepaalde levenservaring dan waarschijnlijk weer zwaarder mee).

Soms kan hetgeen waar een film over gaat totaal onduidelijk zijn als je alleen plot-gedreven kijkt. Doordat dit in stilistische elementen verborgen zit, of in stille blikken en terloopse opmerkingen. Beginnende/jonge kijkers die zich aan bepaalde art-house wagen met nog wat nauwe verwachtingspatronen, hoor je nog wel eens zeggen "er gebeurde niets in deze film" of "dit en dat was erg vreemd, vond het maar niets"... in dit soort gevallen denk ik dat herziening een paar jaar later nog wel eens opeens een heel andere mening naar voren kán doen komen.

Maar als een film écht niet is bevallen dan zal ik het ook niet gauw herzien (Salo was denk ik de meest extreme uitzondering hierop). Het zijn vaak die films waarvan het een beetje knaagt dat "het vast aan mij ligt"

Hier heb ik de IMDB-OCD-methode voor ontwikkeld:

1. Geef na elke (her)ziening een IMDB score, ook als deze gelijk blijft.

2. Sorteer je IMDB-lijst van eerst naar laatst gewaardeerd.

3. Begin bovenaan met herzieningen, voorrang gevend aan de hoogste cijfers.

Zo herzie ik m'n favoriete films vrij regelmatig en zakt de troep naar de bodem.

Leeftijd en het aantal en soort films dat je hebt gezien zal inderdaad belangrijk zijn voor het nut van herzieningen van door jezelf laaggewaardeerde films. Stemmen van pakweg meer dan vijf jaar geleden vertrouw ik voor geen meter. En dat heeft niet alleen te maken met de persoonlijke ontwikkeling, maar ook met de manier waarop ik voorheen films keek (bijvoorbeeld op de laptop, niet in het donker etc.).

Heb sinds de eerste paar posts in dit topic toch wel weer een aantal vruchtbare herzieningen gehad, zoals Marienbad en Beyond the Black Rainbow die van bij eerste kijkbeurt 2.5* naar 5* zijn gegaan. Gerelateerd aan Marienbad scoorden de films van Robbe-Grillet ook hoger bij herziening. Dat zijn echt van die films die je de tweede keer beter lijkt te kunnen doorgronden, zonder dat het ten koste gaat van de ervaring of dat de film minder ingenieus in elkaar lijkt te zitten. Zag Eden zelfs twee keer op één avond.

Maar ook bij films die ik nu zie kan ik er vaak genoeg 'naast' zitten. Knight of Cups is bijvoorbeeld binnen een week van 4* naar 5* gegaan. Sommige films hebben baat bij meerdere kijkbeurten en dat zijn bij mij vaak films waar de soundtrack en editing een belangrijke rol hebben (net zoals een album de eerste keer luisteren geweldig kan zijn, maar dat je pas bij de volgende luisterbeurten weet waar je daadwerkelijk naar luistert).

Een andere mooie ophoging is die van The Territory (3* naar 4.5*), waarbij het hielp dat ik bij de herziening inmiddels veel films van de regisseur had gezien, terwijl het toen mijn eerste van hem was. Fijne herzieningen in de bioscoop waren die van L'avventura en Il conformista. Dat zijn films die ik in mijn beginperiode zag en meteen al (erg) goed vond, maar ze nu voor mijn gevoel veel beter heb ervaren en kunnen plaatsen met de inmiddels opgedane ervaring.

Nogal wat klassiekers heb ik voor het eerst gezien in een toestand van halfslaap wanneer ze om middernacht op Canvas kwamen of al zappend. Dan heb je ze niet echt gezien. Vooral Fellini en Bergman zijn gestegen in m'n achting sinds ik ze met volle aandacht ben gaan bekijken. In andere gevallen moet je je er bij neerleggen dat bepaalde films met een hoge status jou niks doen.

Drie jaar geleden heb ik beslist om mijn 100 à 200 favoriete films te herbekijken, in een tempo van ongeveer één per week. In de meeste gevallen is dat positief bevallen. Vaak verbaas ik me erover dat er hele stukken zijn waar ik me weinig tot niks van herinnerde, soms wist ik zelfs het einde niet meer. Herbekijken van je eigen favorieten is dus wel de moeite. Je gaat ook met andere ogen kijken. De eerste keer let je meer op het verhaal, daarna meer op hoe het verfilmd is en stilistische elementen.

Hahaha, ikke wel. Was er kind aan huis. Ben een allround filmkijker, dus er was voor mij altijd wel wat. En het werd nog veel mooier toen een vriend van mij bij concurrent Videoland ging werken. Jaren lang gratis film kijken. Zelfs de nieuwste, die waren al 1 a 2 dagen voor de release datum binnen. Keek ze dan voor release datum. Waren het er te veel dan deed ik ze ff naar de pc transporteren, althans die films die ik absoluut wilde zien. Dit is jaren zo gegaan en toen ging het klantenbestand dusdanig achteruit en de videotheek moest gaan sluiten. Oorzaak internet. Op een gegeven moment waren de nieuwste films al maanden voor officiele releasedatums op internet gratis verkrijgbaar als je wist hoe je het moest doen. Nou, daar ben ik mij toen maar eens in gaan verdiepen en verhip dat was makkelijker dan verwacht. Ik heb in al die jaren tot nu toe heb ik een enorme filmcollectie van 23.567 titels verzameld. Uiteraard zitten er veel bekeken titels tussen, maar ook heel veel wat ik nog moet zien. Maar het verzamelen is al geruime tijd op een laag pitje, sinds ik lid ben van Netflix en Videoland. Ik moet daar ook wat te kijken houden .

Maar ik ben een man van de herziening en dat kan ik voldoende. Ik maak geen kijklijstjes. Ik bepaal gewoon als ik wat wil zien, van welk genre, acteur, actrice, regisseur of land ik iets wil zien. Dat type ik in als zoekfunctie in mijn filmdatabase op de pc en hopsasa kiezen maar. Mijn collectie omvat filmtitels vanaf het stomme filmtijdperk tot heden en in alle genres. Ik kijk zelf geen films op de reguliere televisiezenders. Mocht er een film op komen die wij willen zien, dan kijk ik of die film in mijn verzameling zit. Zo ja, dan kijken we hem vanaf de schijf. Zo niet, dan zal mijn vrouw hem alleen moeten gaan kijken en die verrekte ... reclame, wat de laatste tijd steeds vaker en frequenter gebeurd op de koop toe nemen. Ik zei de gek, ga dan wel naar mijn eigen filmzaal boven. Trouwens jammer dat er met sommige topics niets verder word gedaan. Ik ben de eerste die hier sinds bijna 3 jaar geleden voor het eerst weer wat typt.

Moet/wil je een oud topic terug opvissen.

Ik denk dat niet films MOET herzien. Dat maak je gewoon zelf uit. Ik doe dat wel, anders kocht ik geen dvd's (vroeger toch meer). En ik herzie om verschillende redenen. Omdat het een film is waar ik van genoten heb en ik gewoon nog eens wil genieten. Maar ook omdat mijn kijk op films met de jaren veranderd is. Door ouder te worden en vooral door veel meer films te bekijken. Dan zie je anders naar een film natuurlijk. Niet alleen om die films dan opnieuw te beoordelen, maar door soms betere omstandigheden (meer kennis van film, beter afspeelkwaliteit, betere omstandigheden) kan ik misschien wel wat beter genieten van de films.

Ik zit hier nu bijna zo'n 15 jaar op moviemeter, toch wel het forum waardoor mijn filmsmaak sterk geëvolueerd is. Films die ik 10 jaar of langer geleden heb gezien, zet ik zeker nog wel eens op. Doe ik ook met boeken en zo trouwens. Je ziet/leest andere dingen en blijven zo langer hangen. Maar dat moet ieder voor zich uitmaken.

The House that Jack Built en Django Unchained wil ik binnenkort opnieuw zien.

Van die tweede herinner ik me dat ik hem niet zo goed vind, maar al mijn vrienden beweren dat hij geweldig is. Van de eerste wil ik kijken of ik het einde nu beter kan plaatsen...

Ik noem hier vooral films die ik in geen tijden meer gezien heb.

Alleen deze schieten me zo te binnen (maar er zijn er veel meer):

The Elephant Man (1980)

Shallow Grave (1994)

Hellraiser (1987)

En omdat ik 'm vandaag tegenkwam bij de kringloop kwam deze ook weer bovendrijven:

Cube (1997)

Ga ik vanavond meteen even checken; ik verwacht er maar niet al teveel van.

The Star Chamber (1983)

Felicia's Journey (1999)

Brazil (1985)

Running Scared (1988)

Narrow Margin (1990) - vrees wel dat deze tegen zal vallen...